متن کامل کنفرانس مطبوعاتی محمد اشرف غنی رئیس جمهوری اسلامی افغانستان در رابطه به دست‌آوردهای سفرهای وی به قزاقستان، ترکمنستان و تاجکستان

متن کامل کنفرانس مطبوعاتی محمد اشرف غنی رئیس جمهوری اسلامی افغانستان در رابطه به دست‌آوردهای سفرهای وی به قزاقستان، ترکمنستان و تاجکستان

بسم الله الرحمن الرحیم

 هموطنان عزیز، اعضای محترم کابینه، اعضای سکتور خصوصی، علمای کرام و مخصوصاً ژورنالیست های عزیز؛ تشکر از فرصتی که امروز فراهم کردید!

در بیانیه­ دیروزم گفتم که ضرورت به یک گفتمان ملی داریم، از آن جهت پیشنهادم این است که بیست کنفرانس مطبوعاتی را در ماه‌های آینده بر اساس پیشنهادهای شما تنظیم کنیم. هر کنفرانس به یک موضوع خاص تعلق خواهد داشت و تمام سوال‌ها باید به صورت اساسی مطرح شود تا یک گفتمان ملی به صورت همه‌جانبه صورت بگیرد. خواهش من از شما بحیث یک قوه عمده برای تحکیم دموکراسی، این است که تمام سوال­های تان را همراه ویب‌سایت ارگ شریک بسازید تا نوع پرس­کنفرانس­ها، ترتیب آن و موضوعات عمده مورد بحث قرار بگیرد.

در ابتدا باز هم به روان پاک شهدای افغانستان به صورت عموم و حوادث اخیر کابل به صورت خاص اتحاف دعا می‌کنم. افرادی هنوز در بستر مریضی قرار دارند، برای شان شفای عاجل میخواهیم و همه­ی ما عزادار هستیم، اما غم باید به شادی بدل شود و از آن جهت تمرکز ما باید سر تغییر زندگی مردم باشد. امروز یک فرصت خوب است که تیم کرکت افغانستان در مهم‌ترین میدان کرکت دنیا یعنی انگلستان بازی می‌کند. ټولو ته مبارکی وایم او دا یو ډیر لوی فرصت دی چې دې نه یو درس واخلو. یو آسټرالیایی د افغانستان د کرکټ د تاریخ په اړه یو ډیر ښه کتاب لیکلی، اول د دې لپاره چې ډنډې واخلی پیسې له خیرات نه ټول شوې وو چې له هغې ورځې نه تر ننه پورې دا یو مثال دی چې باید په ټولو ځایونو کې وشی. په خصوصی سکټور کې، دولتی سکټور کې، په ټولو ځایونو کې. نو زه له یوې خوا کرکټ ټیم ته مبارکی وایم او له بلې خوا ټول افغانستان ولس ته هم مبارکی وایم.

تمرکز امروز من سر این موضوع عمده است که بارها خدمت هموطنان عزیز عرض کرده بودم؛ که موقعیت افغانستان از یک چالش باید به یک فرصت بزرگ بدل شود و سفرهای اخیر من به قزاقستان، ترکمنستان و به تاجیکستان و سفر آینده­ی ما به ازبکستان، یکی از مهمترین اقداماتی است که انشالله جغرافیه افغانستان را از یک زندان و یک چالش به یک فرصت عظیم بدل کنیم بنابرین اجازه دهید که چند دقیقه بر سر این موضوع صحبت کنم.

اول کوریدور واخان: واخان از جمله­ی محروم‌ترین نقاط افغانستان، یکی از سردترین نقاط دنیا است. بحث ما با رئیس‌جمهور محترم چین در قزاقستان روی این است که از کوریدور واخان چطور شبکه­ی فایبر آپتیک انتقال یابد و بعد از این در رابطه به ارتباط مستقیم چین و افغانستان از راه مختلف که چطور همکاری کنیم؛ ولایات عمده­ی بدخشان، تخار، کندز، بلخ، جوزجان، فاریاب، بادغیس و هرات در قدم اول نتیجه این سفرها را خواهد دید؛ چون سرحد شمالی ماست. امید است بر همه واضح شده باشد که (رابطه­ی ما با چین) در این دو و نیم سال از یک مناسبات خشک به یک مناسبات نهایت گرم مبدل شده است. چین نه تنها شبکه­ی فایبر آپتیک را زیر نظر خواهد گرفت بلکه برای بار اول خط آهن کندز- هرات را مورد بررسی اساسی قرار خواهد داد. وزیر صاحب متحرم مالیه و همکاران شان و اداره محترم خط آهن بر سر این موضوع کار اساسی کرده اند. هدف ما چیست؟ هدف ما این است که موقعیت خود را هم به فرصت و هم به منبع عایدات تبدیل کنیم و مهم‌ترین موضوع این که زندگی مردم خود را چطور تغییر میدهیم.

موضوع دومی که در این مناسبات مطرح است؛ موضوع برق است. امروز در کابل از برکت برق وارداتی آسیای مرکزی زندگی می‌کنیم. دو چیز در قسمت برق گفتنی است. اول اینکه پیش از آمدن حکومت وحدت ملی قطعاً طرحی وجود نداشت که برق داخلی را تولید کنیم طرح این بود که به ده سال دیگر هم باید واردات ادامه دهیم و دوم؛ یک طرح اساسی را ایجاد نکرده بودیم که چطور کل ممالک آسیای مرکزی را در یک چارچوب واردات و باز انتقال برق سهیم سازیم. هدف در این چیست؟ خواهران و برادران؛ در قدم اول برق زیربنای زیربناهاست، اگر برق دوامدار نباشد نه زراعت به پا ایستاد می‌شود نه صنعت، نه خدمات. فرق ننگرها و هرات را ببینید؛ هرات فعال است فضل خداوند از برکت این­که برق­اش را به صورت دوامدار تأمین کردیم هم از نگاه ایجاد سلما هم نگاه برق وارداتی. اما ننگرهار که عین امکانات قوه­ی بشری و سرمایه­ی مالی را دارد؛ دارای کاری نیست. تاسو ته معلومه ده او د دې لپاره ضروره ده چې موږ ژر برق راولو و نقطه­ی بنیادی ما این است که امروز هم ترکمنستان، هم ازبکستان، هم تاجکستان آماده شده که برق وسیعی را که تولید می‌کنند، در اختیار ما بگذارند. دوم؛ از این بیشتر هم برق تولید می­کنند چون یک بازار مطمئن در داخل افغانستان بوجود آمده. سوم؛ از همه مهم‌تر ما برق را وسیله­ی ایجاد عواید می‌سازیم. یک مثال برایتان بدهم! پروژه بزرگ کاسا که آخرین موضوع بحث ما در تاجیکستان بود. (من از همکاران وزارت انرژی خاصتاً غالب صاحب و کارگر صاحب ابراز امتنان می‌کنم؛ وزارت محترم مالیه). افغانستان تنها کشوری است که شش ماه از تقسیم اوقات خود پیش است، پنج صد و پنجاه کیلومتر شبکه انتقال برق ترانسمیشن لاین از راه افغانستان میگذرد ما قیمت را پائین آوردیم، دو صدو بیست چهار میلیون دالر تمام میشود و آماده قرارداد است. قرارداد را ما خلاص کردیم از تدارکات از همه چیز. سه کشور دیگر باید یا تعهد کنند که کار خود را انجام میدهند یا بانک جهانی ما را تعهد بدهد یا در دوسال یا در چهار سال تمام این سرمایه گذاری را ما عایدش را حاصل کرده می‌توانیم. اما ضرورت این بود چیزی را که ده سال روی کاغذ بود مبدل کنیم به یک فرصت بزرگ و یک پروگرام عملی، او دا په دې نه پاته کیږی مانا یې دا نه ده چې موږ داخلی تولید باندې پانګه نه اچوو، کنړ باندې هم پانګه اچوو، کجکی باندې هم پانګه اچوو، نورو ځایو باندې هم پانګه اچوو او چین سره هم په دې غږیږو چې څنګه کنړ سیند ژر په برق بدل شی. اما خبره په دې کې ده چې د برق انتقال به انشاالله تعالی په پنځو کلونو کې هغومره عاید راوړی چې نن یې ګمرکات نه راوړی. یعنی مبلغ یک میلیار دالر از نگاه عاید انتقال برقی که یک عدد غیر واقعی نیست اما به صورت بنیادی باید روی آن فکر شود و این نقطه­ی اساسی است و در این چهارچوب ولسوالی قرقین، ولسوالی خمیاب، ولایت بادغیس که باز هم از محرومترین جاها بودند در سفر ترکمنستان مورد توجه جدی ما قرار داشت. از زوایه­ی دیگر اگر ببینیم همیشه محتاج به یک بندر بودیم یا نی؟ همیشه وقتی که یک بندر بسته میشد در کابل احساس ناراحتی (مردم) عام میشد یا نی؟ امروز ببینید که چه رخ داده؟ اول محمولات چین مستقیم به حیرتان میرسد امسال هم یک مقدار ترین‌ها به صورت مستقیم محموله را از چین به حیرتان انتقال میدهید.

دوم آقینه یک نقطه بود در روی نقشه. آقینه امروز به یکی از مهم‌ترین بنادر افغانستان در حال مبدل شدن است. پشت سرش کار سر این است که توره شیخ در بادغیس چطور بدل شود و حال محور توجه دیگر ما در سفر ترکمنستان تورغندی است. سیزده کیلومتر خط آهن بین افغانستان ترکمنستان نقطه­یی که بنام سرحدآباد یاد میشود، این سیزده کیلومتر را ما خود تمویل می‌کنیم تا نقاط وارداتی افغانستان به صورت اساسی، محوری باشد. من از جناب رامین صاحب و همکاران شان در پارلمان خاصتاً در کمیته اقتصادی ابراز امتنان میکنم که در این سفر ما را همراهی کردند.

هدف چیست؟ ارتباط این به زندگی ما چیست؟ برادر و خواهر قیمت­ها در افغانستان همیشه در نوسان بوده یا نی؟ از کمینزاده صاحب پرسان کنید. یک قراردادی افغانستان، کار را به وقت و زمان انجام داده نمیتواند؛ مراد صاحب تجربه زیاد دارند چونکه واردات شان قابل اعتماد نیست در حال چه هستیم؟ ترکمنستان، آذربایجان، جورجیا و ترکیه بدیل واردات ما و صادرات ما به اروپاست موافقه پنج جانبه در مراحل آخر است ترکیه در ماه سپتمبر یا سنبله با آذربایجان از راه خط آهن وصل می‌شود این فاصله بیست و هشت روزه را به دو روز کاهش میدهد. حال موضوع ارتباط ما را با قزاقستان ببینید: قزاقستان عمده ترین کشور مرکز تولید گندم است. سه سال پیش تجارت ما و ترکمنستان در حدود بیست و چهار میلیون دالر بود سال گذشته به دوصد و چهل رسید و این دلیل عمده است که کمبودی گندم نداریم و سفری که به ازبکستان، پیشرو داریم راه خط آهن ازبکستان را به صورت بنیادی باز میکند. جلالتمأب مرزایوف مثل جلالتمأب بردی محمدوف و جلالتمأب رحمن شریک های بنیادی ما شدند مثلی که آذربایجان و جورجیا است. به این اساس تأثیر این پروگرام ها به شمال افغانستان که نقطه اول توسعه است محدود نمی ماند، افغانستان شمول است اما شمال افغانستان مخصوصاً در این نقطه، (قرار دارد) هدف ما چیست؟ زرنج! امید است به نیمروز تشریف برده باشید مخصوصاً آن برادر ها و خواهر هایی که قبل از پروسه بن به زرنج تشریف برده بودند، نفوس زرنج در حدود شش هزار بود والی صاحب زرنج امروز میگوید که نفوسش سه صد هزار است و از سی و چهار ولایت افغانستان به زرنج آمده، زرنج سومین منبع عاید گمرکی برای وزارت محترم مالیه است. چرا؟ یک؛ یک پل را ایجاد کردیم پل ابریشم. دوم؛ سرک را از زرنج تا سرک حلقوی کشیدم. سوم؛ بهترین تأسیسات گمرکی را ایجاد کردیم هدف من این است که در سرتاسر شمال و غرب ما تجربه زرنج تکرار شود به این معنی عوض اینکه مردم را بیاورید به شهر ها مردم را ببریم متمرکز بسازیم در سرحدات و سرحدات را نقطه­ی عمده­ی همکاری کنیم و نشان بدهیم که سرحد شمال ما یک سرحد بنیادی است.

به این اساس حرف بنیادی چیست؟ ۱۱۹ سال بود افغانستان و آسیای مرکزی از هم جدا بودند در سال ۱۸۹۸ امپراطوری تزار یک تعرفه خاص وضع کرد که تجارت بین آسیای جنوبی و آسیای مرکزی را مختل بسازد؛ دو سال پیش از آن، هنوز هم ده هزار شتر از هند به آسیای مرکزی تنها چای می­برد ما در حال نقطه­ای را که بدست آورده ایم برادران و خواهران این است که افغانستان امروز، جزو لاینفک اقتصاد آسیای مرکزی و قفقاز شده. سر منشی ملل متحد آمده بود یک هفته در آسیای مرکزی بگذراند و چیزی را که همراه ما شریک کرد. ډیره دلچسپه وه ویل یې ټول د آسیای مرکزی جمهوریتونه، جنوب خوا ته ګوری او محترم رییس جمهور د ترکمنستان دا یې واضح تشریح کړله، ویل افغانستان هغه ملت دی او هغه دولت دی چې یوه  ورځ یی هم د خپل برق په پرداختونو یا د تېلو په پرداختونو کې یې معطلې نه ده کړې. زه خاصتاً د ترکمنستان له ولسمشر نه او له نورو نه مننه کوم چې زموږ پر راتلونکې باندې دوی حساب وکړ. برادران و خواهران! آسیایی مرکزی سر آینده افغانستان حساب کرده و در این جا فرمول مطلق برد- برد است. برق از این ها عاطل بود.  با ما نه تنها با پول و ارتباطات مبدل میشود بلکې موجب سرمایه گذاری های دیگر میشود. از این خاطر سیاست منطقوی ما موجب رفاه و هم موجب ثبات ما است. موضوعی که مطرح است؛ ما میخواهم اطمینان بدهیم که از گزارش این پروژه­ها به صورت دوامدار برایتان اطلاع داده شود. به همین خاطر هدایت ما به کابینه محترم اینست که هر دو ماه یک گزارش واضح پیشرفت این پروژه ها، همراه ژورنالیستان محترم، رسانه های محترم و همراه ملت شریک بسازید. چون نتیجه­ی کار را باید بیبنیم. در عین حال کرویدور هوایی با هندوستان ایجاد شده. بار اول باید موجب اعتبار شود که صادرات ما عاطل نمی ماند. ما از کیمن زاده صاحب و از همکارانش تشکر میکنیم که سال گذشته؛ وقتیکه سپین بولدک بسته شد، این­ها پشنهاد را به صورت موقتی کردند. سکتور خصوصی؛ یک شریک مثل جامعه مدنی، یک شریک دولت دیموکراتیک است. از این جهت از نظریات نیک هم رامین صاحب و هم کمین زاده صاحب ابراز امتنان میکنم . ما همیشه در پی این هستیم که فرصت ها را در افغانستان توسعه بدهیم. اولین طیاره پنج میلیون دالر مواد صادراتی ما را برد. و طیاره دوم از کندهار دو میلیون دالر صادرات برد. این موجب  میشود که بار اول، امثال صادرات میوه جات افغانستان تان قابل اعتبار باشند و امید است که با همه بتوانیم یک هدف واضح سال آینده برای مقدار صادرات افغانستان تعین کنیم. تا به حال ما این اقدامات را تعیین کرده نمی توانستیم از خاطریکه هر بار موضوع در این بود واردات ما در کجا بند می ماند؟ و مانع صادرات ما کیست؟

بخش غربی را در یکی از کنفرانس های آینده همرایتان صحبت میکنم.

ورونو! اصلی مسله دا ده چې د افغانستان موقعیت طلا ده او خاصتاً په پایپ لاینونو باندې اوس تمرکز دی. ټاپې ښه مخته تللی او اوس په نورو باندې په مذاکراتو بوخت یو. اما د یوې مفکورې او عمل  په منځ کې زمان او مدیریت ته ضرورت دی. د دې لپاره دا بحث د اقتصاد او د افغانستان ارتباطات، له دولتی بحث نه په یوه ملې بحث باندې بدل شی. مخکې مو ولې دا نه شو کولی؟ ځکه تر څو چې مو فرصت نه وی ایجاد کړی خلکو ته نه شئ ویلی چې څه نظریات راکړی. د افغانستان ملی شورا، رسنۍ، د افغانستان خصوصی سکټور، علما، خویندې او ورونه دا باید ټول سره راټول شو چې زموږ ژوند مخصوصا د ځوانانو، د میرمنو او د بیوزلو څنګه بدلیږی؟ ژوند یوازې په نظریاتو نه بدلیری ژوند په عمل باندې بدلیږی. زه مننه کوم چې ما ته مو دا فرصت راکړو اوس به ستاسو پوښتنو ته ځواب  درکړم.

سوال: بشیر قاسانی هستم، خبرنگار تلویزیون یک. جناب رییس جمهور! بسیاری از مخالفان سیاسی حکومت باور دارند توسعه اقتصادی زمانی ممکن است که توسعه سیاسی به وجود بیاید. شما اظهارات نماینده فوق العاده شورای امنیت در سازمان ملل را به خاطر دارید که گفتند باید در مدیریت سیاسی افغانستان تغییرات رونما شود. حالا جنرال دوستم معاون اول ریاست جمهوری ناراض است، محمد محقق معاون دوم ریاست اجراییه ناراض است، عطا محمد نور ناراض است ایتلاف را شکل دادند، دیدگاه شما در پیوند ایتلاف چیست؟ دوم حکومت وحدت ملی یک نوع ریکارد بسته کرده .بسیاری از وزرای کابینه سرپرست میباشند در ضمن  این که  این ها سرپرست هستند گزارش وزارت مالیه است که ۱۵ درصد بودیجه توسعه­یی را در شش ماه نخست مصرف کردند حالی در پیوند به این سرپرستی و همزمان وزرای که بودجه را مصرف نه کردند، دیدگاه تان چیست؟

رئیس جمهور: از سوال بسیار جامع و عمده تان بسیار تشکر! اول؛ افغانستان سومین و اخرین فرصت خود را همراه جامعه بین المللی و مردم خود دارد. ۳۰ میلیارد دالر در دو نیم سال ما توانستیم  از جامعه بین المللی تعهد بگیریم. شما به حیث رسانه قضاوت کنید. دو نیم سال پیش فکر می کردید که این کار ممکن است؟ قوه بین المللی را برای تقویه قوه دفاعی و امنیتی افغانستان انسجام دادیم. شما و اکثریت مبصرین تان فکر می کردند که این امکان پذیر بود؟ وضع منطقوی را از منفی به مثبت به اکثریت همسایه های خود بدل کردیم. از این جهت امید است که بحث واضح سر محدودیت ها و قضاوت ها را بیاوریم. نقطه دوم؛ هر کسی که پیشنهاد اصلاحات را دارد، دا ګز – دا میدان!  پیشنهاد ما به این همکاران که نام های شان را گرفتید بیایند یک پروژه پنجصد میلیون دالری را تامین کند. با یک پیشنهاد واضح بیایند که دو ولایت افغانستان را به طور مثبت چطور بدل می کنند؟ بیایند همرای سکتور خصوصی بنشینند. بیایند همرای علمای افغانستان بحث کنند، با جوانان و خانم ها، حرف در چیست؟ آیا وضعیت که سیاست محدود باشد با دو انگشت قابل دوام است یا اینکه کل ملت افغانستان در سیاست سهیم شوند. ما این سوال بنیادی را به ملت پیش می کنیم. قانون اساسی وثقیه ملی و قوانین بازی ما است یا نه؟ اگر گپ از اصلاحات است، کی ریکارد اصلاحات دارد؟  ما دارایی خود را (هر قِران اش) ثبت کردیم و منبع اش را هم شرح داده ایم. تقاضای ما این است هر کسی که در میدان سیاست داخل میشود مانند ما تمام دارایی های خود را در اختیار ملت قرار بدهد. تا بتوانیم یک سیاست معقول را روی دست بگیریم. دوم؛ حوصله سیاسی بسیار ضرور است. از روزیکه من رئیس جمهور شده ام، آزادی شخصی خود را از دست دادیم چون اعتبار و امانت بزرگ که ملت به ما داده جای را برای احساسات نمی گذارد. بناً هیچ حرفی از ما در مقابل شخصت های سیاسی نه شنیدید و نه هم خواهید شنید. اما وقتیکه مسایل عمده حقوقی و قانونی مطرح باشد صلاحیت از لویڅارنوال و قاضی القضات افغانستان است. این مسایل باید به صورت اساسی در چارچوب قوانین افغانستان مورد بحث قرار بگیرد.

موضوع دوم؛ مصرف بودجه است. از شما باز هم تشکر میکنم که یکی از مهم ترین سوال های ملی ما را مطرح کردید. صد کشور بودجه خود را مصرف کرده نمی تواند و ما این صد کشور را تحلیل کرده بودیم. نقطه بنیادی اینست که وظایف کلیدی دولت و وزارت خانه ها باید معلوم شود. مسئله اصلی در چیست؟ نمی توانیم که از یک طرف انتخاب سیاسی کنید و از طرف دیگر مصرف بودجهی معقول بخواهید. می‌شود جناب رامین صاحب؟ شما وزیر بودید. از این جهت حرف سر  این است که اصلاحات وسیع را بدون از اینکه فردی شود قبول می کنیم و بالای آن به اجماع میرسیم. امروز فرصت در چیست؟  قوه بشری افغانستان. شما محترمین! یک بخش شان هستید. واقعاً قابل افتخار است. اما این قوه امروز در دولت نیست ما باید به یک اجماع برسیم که این قوه بشری را که در افغانستان وجود دارد چطور در دولت بیاوریم و آن هم به صورت شفاف. پروسه تذکره الکترونیک یک مثال آن است. ما واضح میخواهیم که یک اجماع سیاسی بیاید. اشتراک ملی، اساسی و ضروری است و در این هیچ شک و شبهه نداشته باشید ولی وقتیکه امتحان آزاد بوده از ۳۳ ولایت افغانستان کامیاب شدند. زابل توجه کار دارد و باید برایش توجه شود.

موضوع سرپرستی دو بعد دارد. یکی این بود که باید واضح می شد که شورای ملی افغانستان از صلاحیت های خود چه نوع استفاده کردند و  این به یک بحث واضح ضرورت دارد. احترام ما به شورای ملی مطلق به جای است. ما تضاد نمی خواهیم؛ هر سه قوه را به یک چشم می بینیم. دوم، اگر امروز فرشته ها  را هم بیاورید اگر تعلق به یک ولایت داشته باشد می توانیم قبول شویم. محدودیت ها را هم در نظر بگیرید. مشوره به کار است. اما تعهد واضح ما این است که تمام پست های سرپرستی کابینه باید در شش ماه آینده خلاص شود. هیچ جای نمی خواهم که سرپرستی باشد. نقطه در این است و بحث را که شروع کردیم اصول و قواعد بازی باید واضح شود که تعادل بین مشارکت، بین تداوم و بین اصلاحات در چیست؟ افغانستان اختیار این را ندارد که فرصت را از دست بدهد. باید سر اصلاحات به نتیجه برسیم. اصلاحاتی که ریشه دار و غیر قابل برگشت باشد. مثال اصلاحات غیر قابل برگشت چیست؟ خود افغانستان یک زندان بود و در بین افغانستان، افغانستان مرکزی یک زندان بود. بعد از اینکه سرک دره صوف-یکاولنگ ایجاد شد و سرک گردن دیوال تکمیل شود، بامیان، ارزگان و کندهار باهم وصل شده. کابل-کندهار و کابل-میدان وصل شده بعد از او کسی افغانستان مرکزی را به زندان تبدیل کرده میتواند؟ اما وزارت فواید عامه کار هایش از نگاه تشکیل و از نگاه ظرفیت به صورت بنیادی باید مورد تجدید قرار بگیرد. عرضم اینست که سوال های تان مطلق به جای است. این سوال ها باید به یک بحث ملی مبدل شود و درخواستم از شما رسانه های محترم اینست که این را به یک بحث سرتاسری مبدل کنیم.

سوال: ډیره مننه ښاغلی ولسمشره، اسد الله لودین له بی بی سی نه، د تاجکستان په سفر کې تاسې د پاکستان له صدراعظم نواز شریف سره لیده کاته درلودل او له هغه سره د ډیورنډ کرښې دواړه خواوو کې پر ګډو عملیاتو باندې پریکړه وشوه…

ولسمشر: په هیڅ وجه، دا غلطه ده هیڅ وخت نه په ډیورنډ غږېدلې یو. یوازې پر درې اړخیزو اقتصادی مذاکراتو غږیدلې یو.

د پوښتنې دوام: آیا داسې امید واری شته چې له پاکستان سره د بندو خبرو دروازه پرانیستل شی او ولس ته په دې برخه کې څه ډاډ ورکولی شی چې ایا د پاکستان همکاری به پایله ولری؟ او بله دا چې یاد ایتلاف کې تاسو حقوقی مسایلو ته اشاره درلوده خپله د ښاغلی دوستم حقوقی موضوع هم تر اوسه بې ځوابه پاتې ده، عدلی او قضایی ارګانونه په دې برخه کې ولس ته واضح پیغام نه ورکوی، په دې برخه کې څومره پرمختګ شوی دی؟

ولسمشر: موږ د قزاقستان په استانې کې سره لېدلی او هلته مو اساسی موضوع دا وه چې اوسنۍ وضعیت د منلو وړ نه ده او باید یو هراړخیز بحث باندې راشو. څه چې ما پخوا ویلی بیا یې هم تکراروم. له پاکستان سره د دولت په دولت په کچه سوله غواړو. ځکه نن سپین او تور بیرق دی که له پاکستان سره په بنیادی توګه یوې سولې ته ونه رسېږو سبا یو بل بیرق راځی. د علت او معلول ترمنځ باید فرق وشی. د افغانستان ولس سوله غواړی مګر تل پایه سوله. دا نه چې یوه موقتی سوله وکړو بل سبا یوه بله نا امنی راشی. دلته یو هراړخیز بحث په کار دی او د دې لپاره د چین محترم ولسمشر خپل محترم د بهرنیو چارو وزیریې هم افغانستان ته ولېږه او هم یې پاکستان ته. زموږ بحث شروع شوی. دا بحث اساسی بحث دی او باید نتیجه ته یېورسوو. اما اسانه نه ده چې په یوه ورځ ختم شی. ځکه تاریخ ته وګورئ زموږ ګاونډۍ ژر حرکت نه کوی. اما په بنیادی توګه نن د نړۍ تر فشار لاندې دی او دا مثبته ده چې باید دلته بحث ته دوام ورکړو. هدف دا دی څه چې موږ کوو که هغه د برق انتقال دی، ریل پټلۍ ده بلاخره پاکستان موږ پورې تړلی دی چې مرکزی اسیا پورې وتړل شی. بې له موږ نه ایا پاکستان له مرکزی اسیا سره تړل کیدای شی؟ نو باید خپلې ګټې ته وګورو. بې له موږ نه ایا پاکستان ثبات او ارامۍ ته رسېدلی شی؟ او بالعکس موږ مثبت منطقوی سیاست لرو. زموږ ګاونډۍ باید په اساسی توګه دې نتیجې ته ورسېږی چې یو قوی دولت د ملت په ارادې او د اساسی قانون په استناد د ټولې منطقې په ګټه دی. بحث چې مو درلود درې اړخیز بحث و چې آیا تاجکستان، پاکستان او افغانستان په منځ کې ترانزیت کیدای شی او زموږ موقف دا دی چې یوازې WTO په چوکاټ کې چې د ارتباط حق موږ ولرو په هغه چوکاټ کې موږ مخکې ځو. نن دې ته حاضر نه یوو چې یو موافقې ته ورسېږو. باید په بنیادی توګه افغانستان، هندوستان ته لار ولری، دا دی موږ د (ډبلیو ټې او) غړیتوب  ترلاسه کړ او تعقیبوو یې، ځکه آزاد تجارت په اصولو دی. دا نه شی کیدای چې یوه ورځ یې وتړی او یوه ورځ یې خلاصه کړی.

د پوښتنې دویمې برخې ته ځواب؛ عدلی او قضایی ارګانونه به  درته معلومات درکړی، پرمختګ شته، زه د عدلی او قضایی ارګانونو په استازیتوب نه غږېږم اما اجماع همدا ده چې هغه موضوع چې عدلی او قضایی وی د عدلی او قضاییارګانونو لخوا تعقیب شی. 

سوال خبرنگار آریانا نیوز: پرسش من در مورد نگرانی جان مکین است که گفته امریکا هیچ  راهبردی جدید بخاطر افغانستان ندارد و برنامه­ای­ که در افغانستان است در حالت شکنندگی قرار دارد، مردم از شما میخواهند که اگر برنامه­ی امریکا در افغانستان شکست بخورد آیا شکست افغانستان در برابر گروه های هراس افگن و کشور های حامی شان است؟ به مردم چه امید واری میدهید؟ پرسش دوم من این است که از طر ف سیاسیون و کسانی که در کنار شما بودند و امروز از شما رو گردانده اند شما را به انحصار گرایی قدرت متهم میکنند شما چگونه این مورد آنها را رد میکنید، آیا به واقعیت قدرت را در ارگدر انحصار خود در آوردید؟

رئیس جمهور: تشکر! سوال دوم تان: هیچ وقت در تاریخ افغانستان تصامیم به صورت جمعی گرفته نشده که امروز گرفته میشود، از شورای امنیت ملی کسانی که انتقاد میکنند عضو شورای امنیت نبودند؟ کدام فیصله امنیتی خارج از شورای امنیت گرفته شده؟ کدام فیصله اقتصادی خارج شورای عالی اقتصادی گرفته شده؟ کدام فیصله مبارزه با فساد ا داری خارج از شورای عالی حاکمیت قانون گرفته شده؟ کدام فیصله در قسمت آب و زمین در خارج از شورای عالی آّب و زمین گرفته شده؟ آیا افغانستان انحصار شده میتواند؟

 در خانه انحصار آورده میتوانی برادر! خودتان فکر کنید خصلت افغانها را ببینید، در داخل خانواده همراه اولادها و آنهایی که نواسه دارند انحصار ایجاد کرده میتوانید؟ غیر از اینکه مشوره کنید؟ نظام افغانستان نظام مشورتی است کدام قشر عمده­ی سیاسی افغانستان را از جوانان تا علما من همراه شان مشوره نکردیم؟  از جناب جوره صاحب بپرسید در عمر سیرت نبوی یا نزول قرآن شریف در ارگ تجلیل شده بود جناب جوره صاحب؟ همین علمای افغانستان کدام روزی است که به من دسترسی نداشته باشند؟ اما صحبت شان چیست میخواهند همرای شما یک بحث آزاد داشته باشند، آیا شما حاضر هستید همرای علمای افغانستان یک مناظره کنید؟ اتهام انحصار قدرت سر رسانه ها است و جواب این را شما چه میدهید؟ میگویند آزادی خود را قبول میکنید آزادی دیگران را قبول نمیکنید، دیگر ضرورت به  این است که فرهنگ بحث واضح شود.

دوم: در قسمت مشوره در داخل چارچوب حکومت وحدت ملی مشوره دوامدار صورت نمیگیرد و در قسمت مقرری های عمده مشوره های دوامدار صورت نگرفت؟ عرض من در این است صدایی که بالا میشود و یا اتهامی که وارد میشود مورد تحقیق قرار بگیرد. من باز هم از تمام ژورنالیستان محترم درخواست میکنم که نماینده های تانرا روان کنید خارج شورای امنیت، در تمام این شورا ببینید که فیصله به چه رقم میشود نه او فیصله چطور است بعد از بسم اله الرحمن الرحیم، خوش آمدید و به بحث میرویم. هر موضوع تا آخرین فرد صحبت نکرده باشد، از من جمع بندی است وقتی که اجماع مجلسی باشد که تحقیق زیاد تر کار دارد تحقیق است وقتی که اجماع مجلس در این باشد که تعقیب شود در تعقیب است. افغانستان مملکت انحصار نیست انحصار وقتی آمده میتواند که دولت نهایت قوی باشد من شما را میگویم که مقرره وزارت های مختلف را که در صلاحیت وزیر صاحب ها است بررسی کنید و شکایت از شما است یا از من؟ اینکه مشارکت رعایت شده یا نشده راستی بررسی کنید من از خانواده خود کس را مقرر نکردیم پرسان کنید که دیگران چقدر مشاور دارند از خانواده های خود. خاموشی من از دلیل ترس نبود، خاموشی من از نگاه وحدت بود، از نگاه ایجاد فضای اعتبار بود. چون مقام ریاست جمهوری مقام جدل نیست در این فرصت تاریخی مقام رئیس جمهوری باید مقام وصل باشد نه مقام فصل. اما عرض من در این است که تمام ایجاد نهادهای تصمیم گیری با مشورت است نقطه اول ستراتیژی امریکا نهایت مثبت است در قبال افغانستان، عمل را ببینید اول ۸۶۰ میلیون دالر برای قوای هوایی ما، رئیس جمهور محترم ترمپ اختصاص داد در سال ۲۰۱۸ شما شاهد این خواهید بود که قوای هوایی افغانستان به صورت بنیادی با طیاره های امریکایی مجهز میشود و در سال ۲۰۲۰ این قوا تکمیل میشود.

یک محدودیت بنیادی ما این بود که در ابتدا ایالات متحده امریکا از خاطریکه  پیلوت های ما در سیستم روسی واتحاد شوروی سابق بودند خریداری را ازآنجا کردند، بعد از این کانگرس امریکا تغییر آورد که غیر ممکن شده بود. حالا سیستم به صورت بنیادی در حال تغییر است و چند صد پیلوت ما زیر تربیه است.

دوم: صلاحیت های جنرال صاحب نیکلسن تجدید شد، امروز جنگ است اما نقطه خوب در چیست، ۳۰ فیصد تلفات ما پایین آمده، از جنرال صاحب سیاووش پرسان کنید، قوماندان صحی ما و مسئول چهار صد بستر.

سوم: در شش ماه اول جنگ که شدید ترین تهدیدات وجود داشت قوای امنیتی و دفاعی ما به فضل خداوند در ۶ ماه اول موفق بودند، امروز در این شش ماه گذشته تلفات کمتر در هلمند داشتیم، گوش شیطان کر، این نیست که تهدیدات وجود ندارد اما نقطه قوای مخصوص را و وزارت محترم دفاع اردوی ملی افغانستان در حال توسعه است.

چهارم: صلاحیت های تصمیم گیری به وزیر محترم دفاع امریکا جناب متیس، جناب دنفرد لوی درستیز امریکا آمد و تصامیم آخری در حالی گرفته شدن است. سناتور مکین از دوستهای قدیم من است، درخواست سناتور مکین این است که زیادتر کمک شود و من هم معلومدار از زیاد استقبال میکنم مگر جهت منفی نیست، بحثی که از خاطر تقویه ما میشه باید سوی تعبیر نشود، من همرای ۵ سناتور محترم مجلس دومدار داشتم همکارها وجود داشتند، جهت مثبت عمده است، مهم ترین مسئله چیست؟ در ۶سال گذشته اینقدر بحث اساسی سر سیاست منطقوی و ثبات افغانستان صورت نگرفته بود، این بحث در مراحل آخر تصمیم گیری است  و تصمیم گیری را ما مثل همیشه احترام میکنیم، باز هم آخرین بحث تیلفونی ایکه من همرا با معاون محترم رئیس جمهور امریکا آقای پنس داشتم جهت بسیار مثبت است اما حرف در چیست فرصت بین المللی است، ما خود را باید جمع کنیم. اگر خود را جمع نکنیم و حرکت بنیادی نیاوریم و یک پروگرام عملی اصلاحات را عملی نکنیم معلومدار دنیا بی اعتبار میشود اما از همه کرده زیادتر مردم، نقطه آخر خدمت تان این است که دنیا از ما چیزی نمیخواهد که ما خود ما نمیخواهیم، آیا فساد اداری گسترده مورد قبول هریک افغان است؟ تاسې یې منئ؟ میرمنې یې منی؟ ځوانان یې منی؟ دا خو موږ ته په میراث پاتې دی، اما اوس باید ملا وتړو چې دا ختم کړو.

سوال خبرنگار طلوع: من میخواهم در مورد گفتگوی تان با نواز شریف اگر اندک بیشتر جزئیات بدهید چون وقتی که وزیر خارجه چین به افغانستان آمد پس از آن گزارش های درز کرد که دو کشور بالای اطلاعات استخباراتی هم توافق کردند، یعنی بین پاکستان و افغانستان، این توافق شده یا خیر و چقدر میتواند به سود ما باشد، چون پیش مردم گنگ مانده و من میخواهم واضحتر به مردم بگوئید چون بانوی اول کشور گفته بودند که آنها در حبس خانه گی هستند و بعداً به ترکیه رفتند، اگر پرونده اینها در نهاد های عدلی و قضایی است چون تا وقتی که اینها مجرم شناخته نشوند میتوانند به کار شان حاضر شوند، چرا در دفتر شان نیستند، ۴ یا ۵ ماه میشود و گفتگو های شما با آقای عطا محمد نور در یک جای متوقف شد، بسیار زیاد به رسانه ها درز کرد و بعداً ناکام شدند، چرا آقای رئیس جمهور؟

سوال خبرنگار: رئیس جمهورایران چندی پیش گفته بود بند های افغانستان، بند سلما در ولایت هلمند ایجاد شود برای ما قابل قبول نیست. حالا این چه تاثیری میگذارد به روابط بین ایران و افغانستان و چقدر تاثیر منفی میگذارد بالای بندر چاه بهار که توافق بین ایران، پاکستان، هند و افغانستان صورت گرفته و سوال دوم اینکه دیروز محقق صاحب گفت که جناب رئیس جمهور در زمانی که نشست ها را برگزار میکند با معذرت چیغ میزند و حتی برای وزیر امور خارجه گفته که باید استعفا بدهد و وزیر امور خارجه جناب ربانی هم از رئیس جمهور خواسته که او باید استعفا بدهد، آیا این موضوعات در مجالس شما با همچو بزرگان صورت گرفته و یا نه تشکر؟

سوال خبرنگار آزادی: در رابطه به برگزاری انتخابات  که قرار است سال آینده برگزار شود کمیسیون انتخابات تاریخ ۱۶سرطان سال آینده را  اعلان کردند و از حکومت خواستند تا بودجه مالی آنرا و در قسمت تامین امیت آن زمینه را فراهم بسازد تا انتخابات در فضای امن برگزار شود، آماده گی حکومت در رابطه به برگزاری انتخابات چیست؟

رئیس جمهور: انتخابات وجیبه حکومت است و فریضه دولت است، در تعیین تاریخ من هیچ نوع مداخله نکردیم، صلاحیت کامل به کمیسیون انتخابات داده شد تا تاریخ را به اساس بررسی های مستقل خود انجام بدهد، حالا که جدول زمانی شان ترتیب شده جلسات منظم گرفته میشود تا ضروریات مادی و مالی و امکانات امنیتی را فراهم کند.

نه تنها برای انتخابات پارلمانی بلکه به انتخابات آینده ریاست جمهوری باید ترتیب اساسی گرفته شود، از نگاه کمک بین المللی ترتیب واضح گرفته میشود از این جهت یقین  کامل داشته باشید کمیسیون به صورت دوامدار به رسانه های محترم و مخصوصاً به ملت افغانستان اطلاعات خواهد داد وخواهش من این است که تمام نهاد های علما، نهاد های مدنی، زنها ،جوانان و خاصتاً رسانه ها نظارت میکند. یک نظارت سرتاسری ضرور است تا انتخابات شفاف و مورد توجه باشد. از طرف من بی طرفی کامل، من پشت ساختن حزب نیستم یا کدام جمعیت خاص، انتخابات باید به اساس اراده واضح مردم باشد. سوال های دور اندیش صاحب، امید است پس بیایی که کی چیغ میزنه؟ اما دسپلین و در عین حال شما قضاوت کنید که کی دسپلین ندارد؟

آیا دسیپلین دولتی این است که اعضای شورای امنیت ملی افغانستان به رسانه­ها برایند؟

حکومتداری دسیپلین میخواهد، صلاحیت قانونی رئیس جمهور در تعیین و عزل وزراء در قانون اساسی گنجانیده شده، قانون اساسی به من این صلاحیت داده که عزل کنم یا نه. آیا کسی را عزل کردی یا حوصله کردی، شما خودتان قضاوت کنید و هرباری که آدم پیشنهاد عملی نداشته باشد، این را به یک وضعیت شخصی بدل نکنید.

پروژه عمده مرکزی افغانستان را کی پشت اش را گرفت؟ پروژه یکاولنگ- سمنگان را حداقل من شخصاً ده مجلس گرفتم، اگر نه تا دوسال دیگر طول میکشید.

وقتیکه آدم میخواهد سهم بگیرد، باید سهم مثبت بگیرد، و تقاضای من از تمام قشر سیاسی افغانستان باز اینست که بعد از اینکه انشاءالله و تعالی به ثبات و صلح برسیم باز وقت کافی است که جدل کنیم، انتقاد داشته باشیم، در انتقاد هیچ نوع مشکل نیست.

اگر من چیغ میزدم باید تا بحالی هر حرکت مدنی ای که میشد را توهین میکردم. شما کدام روز دیدید که کدام حرکت مدنی افغانستان را توهین کرده باشم؟ و امید است که اخلاق سیاسی مرا شما قضاوت کنید، ملت قضاوت کند، که یک حساب واضح وجود داشته باشد.

اما ضرورت بحث ما مخصوصاً با پشتیباتی اعضای محترم شورای ملی افغانستان، جناب مجیدی صاحب، جناب رامین صاحب اینست که یک کُد اخلاقی باید وجود داشته باشد.کدام بحث ها در چارچوب منافع ملی افغانستان (است). در فرصتی که داریم به سوال جناب رحیمی صاحب میاییم که مسائل بنیادی خود را انشاءالله همراه پاکستان و منطقه حل کنیم.

در این فرصت تمرکز ما سر چی باشد؟

تقاضای من از قشر سیاسی افغانستان این است که یک؛ اولویت بندی کنند، چی میخواهیم؟ به چه شیوه میخواهیم که به اهداف خود دست یابیم؟ آیا اهداف ملی اولویت دارد؟ آیا ثبات افغانستان محوری است؟

من کدام خانواده سیاسی ندارم، کدام میراث خور سیاسی ندارم، و معیار خدمت من اینست که میخواهم پنجاه سال بعد از مرگم سرش قضاوت شود، چون این بار مسولیت و این امانت بزرگ تمرکز میخواهد و هر روز تمرکز من سر اینست که زندگی مردم چطور بهتر شود؟ مهاجر چطور جذب شود؟ بیجاشده چطور مرهم بخورد؟ اولاد ما چطور یک تعلیم یافته درجه اول شود؟ این آرزوها است که باید مورد بحث قرار بگیرد نه سلیقه های شخصی.

سوال دیگرتان، رحیمی صاحب دو بخش داشت، استاد عطا از سیاستمدارن مطرح افغانستان است، بسیار معذرت میخواهم، موضوع پاکستان و ایران را یکجای بحث میکنم، موضوع اول خلاص شود به اجازه تان. تشکر. گریز ندارم، امروز کافی وقت داریم، گفتم که شروع یک بحث دوامدار است، انشالله و تعالی خوب با هم بلد میشویم.

استاد عطا سیاستمدار مطرح افغانستان است، امیداست به حیث یک سیاستمدار مطرح مسوولانه رفتار کند، و از این کرده تبصره زیادتر ضرور نیست.

در بخش معاون اول مسئله عدلی و قضایی است، ادعا بین دو شخص است که درآن بخش دولت بیطرف است، و به اجازه­ی لوی څارنوال افغانستان سفر کرده، چون قانون افغانستان واضح است؛ کسی که مورد شک باشد اما مریضی داشته باشد، او هم مریضی اساسی داشتن و به اساس حکم و فیصله لوی څارنوال صاحب افغانستان سفر کردند، در مسائل عدلی و قضایی من هیچوقت صحبت نمیکنم.

سر دو مسئله بنیادی، اول دور اندیش صاحب، معاهده هلمند، معاهده قبول شده بین المللی است، آب ما ابروی ما است، آب ما عزت ما است، آب ما حیثیت ما است، و آب ما مدیریت میشود و در عین حال تعهد واضح داریم که معاهده هلمند را عملی میکنیم این اساس مناسبات ما است.

سلما پیش از بند دوستی شروع شده بود، این که افغانستان نتوانست بعد چهل سال سلما را تکمیل کند او مشکل گذشته ها بود، سلماء تکمیل شد، کجکی تکمیل شد، بخش آباد و کمال خان و همه­ی بند های عمده  افغانستان تکمیل میشود، ۱۸ میلیارد متر مکعب آب سرمایه ملی ما است، و این ۱۸ میلیارد متر مکعب آب انشاءالله با اطاعت خداوندی و اراده­ی ملی ما مهار میشود. مهار کردن آب ما، زمینه همکاری بین المللی را فراهم میکند نه تضاد بین المللی. ما طرح مذاکرات همه جانبه را با ایران برای ایجاد دوستی دوامدار ایجاد کردیم. قدم اولِ کمیته ها برداشته شده و این دوام میکند اما مثل تمام مسائل ملی ما، هر بار که یک تصمیم ملی در کار باشد، با نهادهای سیاسی افغانستان و هم همراه شخصیت های جهادی افغانستان مشوره صورت میگیرد. این رسم ما بوده و این رسم دوام میکند. اما چابهار و مناسبات دیگر ما در معرض خطر نیست. تعبیر های مختلف از بیانات رئیس جمهور ایران صورت گرفته، مصاحبه سفیر شان را دیدید که مشکل ما نیست، ما مصمم هستیم که آب بعد از موقعیت جغرافیایی ما دومین سرمایه ملی ما است، و امید است که حال کل مردم افغانستان به این نتیجه رسیده باشند، که خادم اول شان، رئیس جمهورشان سر منابع اساسی افغانستان تمرکز کرده بود، اما کار بسیار زیاد به کار است اما پیش میرود.

سوال اخیر بخش جناب رحیمی صاحب بوده راجع به بحث با پاکستان؟

تا حالا به هیچ موافقه ای نرسیدیم، اما موضوعات عمده­ی صحبت مورد توجه است، چون صحبت باید به چند سطح صورت گیرد، اول به سطح بالا، او مقصد چیست؟ تاکید بر اولویت دادن به مناسبات دولت با دولت. بین دو دولت مستقل. این مسئله بنیادی ما است. افغانستان نه ساحه نفوذ کسی است و نه ساحه نفوذ کسی بوده میتواند، افغانستان هدیه کس به افغانها نیست، افغانستان نتیجه قربانی صد نسل است، و مخصوصاً نسل بزرگ جهاد و مدافع افغانستان. از این جهت وضاحت کامل داشته باشد. این مسئله، مسئله‌ای نیست که کی رئیس جمهورافغانستان است. و اجماع مطلق ملی در این قسمت وجود دارد. هر کسی که در ارگ ریاست جمهوری مینشیند، مکلف است از منافع ملی افغانستان دفاع کند.

موضوع دوم؛ موضوع مورد اختلاف است، اینها باید به صورت اساسی مورد بحث قرار بگیرد، تا بتوانیم اختلافات را به فرصت های همکاری بدل کنیم. امید است که واضح شده باشد که افغانستان از نگاه فشار اقتصادی، تحت تاثیر نیست. همکاری منطقوی را ایجاد کردیم. پاکستان پیش از این افغانستان را به حیث یک نقطه حاشیوی میدید. اگر بندر کراچی بسته شود؛ اگر سپین بولدک بسته شود و اگر تورخم بسته شود چیغ و فغان می برآید. وقت چیغ و فغان رفته برادران. تحمل، تعهد و تطبیق فرصت های ما را بدل کرده اما این فرصت ها برای پاکستان است. حالی فکر کنید باید یک انتخاب باشد، اگر پاکستان همرای ما همکاری کند، یک قسمت عمده تجارت آسیای مرکزی با  آسیای جنوبی تمرکز خواهد کرد. در نتیجه این حداقل زندگی ۴۰ تا ۶۰میلیون نفر به صورت بنیادی تغییر خواهد کرد. آیا میخواهید سر این فرصت تمرکز کنیم یا سر دوام تضاد، نقاط بنیادی همکاری را باید فضا برایش ایجاد شود، و فضای همکاری فضای اعتماد میخواهد که به نقطه اول تعلق دارد.

نقطه سوم جنگ و صلح است، من دیروز هم ذکر کردم باز هم تکرار میکنم، طالبان در گذشته میگفتند که این ها وقت دارند و غربی ها ساعت، امروز به کمال احترام از نگاه صدای ملت افغانستان من میگویم که: طالبان وقت ندارند که بروند یک ساعت بگیرند، کسی که فرزندان ما را در حالت نماز در روز جمعه با وضو به شهادت میرساند باید پاسخگو باشد. ترور، ترور است. دهشت گری، دهشتگری است. در دهشتگری خوب و بد وجود ندارد. وقسمیکه پیشتر خدمت تان ذکر کردم فابریکه­ی مداخله در افغانستان باید بسته شود.

ایجاد صلح؛ اول صلحی که ما میخواهیم در صلح با پاکستان است. صلح با طالبان دومی است. چون نوع ایجاد صلح با حزب اسلامی نشان داد که یک صلح  بین افغانی امکان پذیراست او که هغوی یې ونه کړی کلې په کلې یې کوو. ولسوالۍ په ولسوالۍ یې کوو او ولایت په ولایت یې کوو.

بین صلح و پاکستان باید تفکیک قائل شویم . هغه ابعاد چې داخلی دی باید په هغوی باندې وغږیږو.

نقطه چهارم در چیست؟  تروریزم؛ شبکه های فرا مرزی تروریستی تقویت شده­اند. امروز یک خطر بین المللی است، همچنین شبکه های فرا مرزی جرمی، اقتصاد جرمی، در این بخش یک مسوولیت مشترک جهانی موجود است. تعبیر ما تا دنیا یک فرق بنیادی دارد. از بیرون طوری تعبیر میشود که جنگ افغانستان است. عرض من خدمت تان این است که جنگ بالای افغانستان است. بین دو بدیل جنگ است. یکی اینکه خدای نکرده افغانستان را به یک پایگاه تروریزم بین المللی مبدل کنند و تمام فرصت هایی را که ما همراه آسیای میانه، چین، قفقاز و… ایجاد کردیم. مورد خطر قرار بدهند. فکر کنید که موجودیت یک اسامه بن لادن موجب چی نوع وحشتی شد اگر سی یا چهل شبکه بین المللی این جا بیاید. دوم دیدگاه ما است که افغانستان یک پایگاه ثبات و رفاه است.

از این جهت بحث ما سر جهت های مثبت از یک طرف باشد و از نگاه خطر از این نتیجه گیری من اینست که ما و شما یک بحث اساسی پیشروی داریم، این بحث پشت پرده های پنهان نمی­باشد. در هر مرحله پیشرفت مشوره میشود بصورت دقیق پیش میرویم اما امید است که با داخل شدن چین در چار چوب چهار جانبه، مناسبات چهار جانبه، و علاوه بر آن فورمول شش جمع یک، یک فورمول بنیادی است. تمام منطقه شریک های مثبت هستند و در ایجاد فضای مثبت باید فورمول های مشوره و تقویه به صورت بنیادی باشد.

پیشرفت کنفرانس کابل در منطقه به صورت عموم سر ثبات افغانستان در حال یک اجماع بنیادی است، و کشور پاکستان امید است که یک انتخاب مثبت کند.

تشکر، روزتان خوش، بخیر باشید!

شریک سازی
Share on Facebook0Share on Google+0Email this to someoneTweet about this on TwitterShare on LinkedIn0