سخنرانی جلالتمآب حامد کرزی رئیس جمهوری اسلامی افغانستان در کنفرانس توکیو برای کمک های انکشافی به افغانستان

تاریخ نشر: Jul 08, 2012

توکیو، جاپان

18 سرطان،  1391

  بسم الله الرحمن الرحيم  

جلالتمآب یوشیکونودا، نخست وزیر جاپان ،

جلالتمآب سرمنشی سازمان ملل متحد،                 

عالی جنابان، نماینده های عالیقدر

خانمها و آقایان!

مسرت و افتخار دارم که در این گردهمائی تاریخی در کنار همکاران و حامیان افغانستان که از سراسر جهان تشریف آورده اند، قرار دارم. به نمایندگی از افغانستان، میخواهم حضور همه جلالتمآبان را به کنفرانس امروزی خیرمقدم گفته و از تعهد و حمایت شما برای کشورم تشکر کنم.

از مردم و حکومت جاپان برای میزبانی از این کنفرانس مهم و نیز بخاطر حمایت بی دریغ ایشان در طول سالهای متمادی از افغانستان اظهار سپاس میکنم. حتی پس از آنکه جاپان از آسیب و صدمات زیادی در اثر زمین لرزه ویرانگر و سونامی متاثر گردید، این کشور هنوز به حمایت اش از مردم افغانستان ادامه داد. جلالتمآب نخست وزیر! ما افغانها بر دوستی نزدیک و دیرینه خود با شما می بالیم و از تمامی کمک های تان به کشور ما سپاس گزار هستیم.

خانمها و آقایان،

حدود یک دهه قبل در آغاز آنچه که به فصل جدید در تاریخ نوین پر ماجرای افغانستان مبدل گردید، این شهر زیبا از یک چنین گردهمائی مشابه با اشتراک رهبران جهان که نسبت به آینده افغانستان نگران بودند،  میزبانی کرد. ما مشترکاً ستراتیژئی را برای احیای مجدد افغانستان در پی ویرانه های سه دهه تجاوز خارجی، جنگ داخلی و ظلم و جفای که از جانب تروریزم و افراطیت به سرزمین ما روا داشته شد، طرح کردیم. ده سال در حیات ملت ها وقت زیادی نیست. در حالیکه ما امروز در اینجا بر مشارکت و همکاری خود برای انکشاف و توسعه افغانستان در جریان دهه تحول تاکید میکنیم، به پیشرفت های که در نتیجه این همکاری و مشارکت به دست آمده است نیز افتخار میکنیم.

در این ده سال، با کمک جامعه جهانی، ما توانسته ایم به دست آورد های بی نظیری در اعلاج آلام جنگ و ویرانی ها نایل بیائیم و مسیر جدیدی را برای تحقق آرزو های مردم ما به داشتن یک کشور صلح آمیز، مرفه و دیموکراتیک تعیین کردیم. امروز میلیون ها کودک افغان از نعمت تعلیم و تربیه برخوردار بوده و خدمات اساسی صحی به بیش از نصف جمعیت کشور ما رسیده است.

در ده سال گذشته بیشتر از هر زمان دیگر در تاریخ کشور ما، جاده های زیادی در افغانستان اعمار شده و وضعیت اقتصادی- اجتماعی مردم به گونه بی سابقه ئ بهبود یافته است. ما توانستیم نهاد های حکومتی را مجدداً احیا کرده و عرضه خدمات به تمامی کشور را از سر گیریم . سفر تاریخی خود در راستای تقویت روند دیموکراتیزه شدن بشمول انفاذ قانون اساسی جدید، برگزاری انتخابات آزاد و سرتاسری و ارائه تضمین آزادی جامعه مدنی و شگوفائی مطبوعات را آغاز کردیم. 

اما، خانمها و آقایان، وقتی به آینده نگاه میکنیم نباید تنها فرصت ها و موفقیت ها پیش چشم ما را بگیرد، بلکه همکاری ها و تداوم آن باید بر مبنی چالش ها و تهدیدات شکل گیرد. باوجود همه دست آورد ها، افغانستان هنوز آسیب پذیر است، اقتصاد ما هنوز عقب مانده است ، سکتور خصوصی مراحل ابتدائی رشد را می پیماید، و منابع فراوان طبعی ما هنوز دست ناخورده باقی مانده است. شاید سالهای زیادی نیاز باشد تا افغانستان با کمک و حمایت دوامدار جامعه جهانی بتواند دیدگاه خود به ثبات و اتکا به خود را که آرزوی دیرینه افغانهاست تحقق بخشد.

در مورد چالش ها باید گفت که بی امنیتی متداوم هنوز به عنوان جدی ترین نگرانی افغانستان مطرح بوده و شاید هم بزرگترین مانع در راه پیشرفت در تمامی ساحات محسوب میگردد. با توجه به روند انتقال و اینکه نیروهای امنیتی ما به تدریج مسئولیت تامین امنیت را از نیروهای بین المللی در سراسر افغانستان عهده دار میشوند، ما باید تمامی تلاش های ممکنه را برای تحکیم امنیت انجام داده و این روند ملی را غیر قابل برگشت بسازیم. من از اعلام تعهدات نیرومند و پایدار جامعه جهانی در اجلاس سران کشور های ناتو در شیکاگو در ماه می سال گذشته تقدیر میکنم.

برای مردم افغانستان مهم است تا بدانند که نهاد های امنیتی جوان شان همچنان از سوی جامعه جهانی و همکاران بین المللی حمایت مالی و مادی میشود و این حمایت تا زمانی ادامه یابد که افغانستان دیگر به چنین مساعدت ها نیاز نداشته باشد.

افغانستان با خطرات جدی مانند تهدیدات مشترک تروریزم و افراطیت همچنان مواجه است. این خطرات تنها متوجه امنیت افغانستان نه، بلکه تمامی منطقه و جهان را تا زمانی تهدید خواهد کرد که این پدیده ها در خارج از مرز های افغانستان مورد حمایت قرار گرفته و پناه گاهای امن داشته باشند.

منحیث جز تلاش های ما برای پایان بخشیدن به خشونت و تامین صلح پایدار در افغانستان، روند صلح و مصالحه مخصوصاً در حال حاضر از اهمیت بلندی برخوردار است. پس از چند حادثه تاسف بار در جریان یک سال گذشته، ما تلاش های خود از طریق شورای عالی صلح را دو برابر افزایش داده ایم تا به طالبان و سایر جنگجویانی زمینه مساعد گردد که مایل اند به روند صلح بپیوندند و به زندگی صلح آمیز به کشور شان برگردند. میخواهم یکبار دیگر موقف مردم افغانستان را اکیداً بیان نمایم: که ختم خشونت، قطع روابط با شبکه های تروریستی و رعایت قانون اساسی افغانستان مخصوصا تضمین های حقوق و آزادی های که برای تمامی مردان و زنان افغانستان در نظر گرفته شده است از شرایط حد اقلی هستند که نتیجه ممکنه هرگونه صحبت صلح باید باشد.

در حالیکه روند صلح از جانب افغانها رهبری شده و مالکیت آن نیز مربوط افغانها می باشد، موفقیت این روند بستگی به حمایت پرنتیجه کشور های منطقه و فراتر از آن دارد. من از تمامی کشور ها بشمول جاپان که از تلاش های ما در این زمینه حمایت کرده اند اظهار سپاس و امتنان میکنم.

فقط سه روز قبل، آقای صلاح الدین ربانی رئیس شورای عالی صلح در راس یک هیت به عربستان سعودی رفته بود، جائیکه ما رهنمود علیحضرت خادم الحرمین الشریفین ملک عبدالله بن عبدالعزیز را همچنان خواهان هستیم.

در عین حال، میخواهم بر اهمیت حمایت پاکستان از این روند یکبار دیگر تاکید نمایم. ما منتظر سفر نخست وزیر جدید پاکستان آقای راجا پرویز اشرف از کابل هستیم تا بتوانیم بحث های مهم مان در مورد نیاز به صلح در افغانستان و تامین ثبات و امنیت در پاکستان و تمامی منطقه را از سرگیریم.

همانند دو کنفرانس بنیادی دیگر - کنفرانس بن در دسمبر سال 2011  و اجلاس شیکاگو در ماه می 2012 - کنفرانس امروزی توکیو در تاریخ انکشاف و توسعه افغانستان جایگاه خاصی را به عنوان سنگ بنائی در سفر طولانی افغانستان به سوی خوداتکائی، رفا، ثبات و صلح خواهد داشت. تعهداتی که در شیکاگو اعلام گردید در واقع اطمینانی بود برای  مردم افغانستان از حمایت پایدار و درازمدت جامعه جهانی به امنیت کشور ما. امروز در توکیو توقع دارم سمت و سوی انکشاف اقتصادی افغانستان برمبنی دیدگاه استراتیژیک مان به جانب دهه تحول تامین گردد.

امروز من از دوستان و همکاران افغانستان تقاضا میکنم تا به مردم افغانستان مجدداً این اطمینان را بدهند که در سفر افغانستان به سوی یک کشور صلح آمیز، دیموکراتیک و متکی به خود با ما همراه باشند و تعهدات شان به دهه تحول را با اتخاذ تدابیر ملموس و موثر به دست اجرا گذارند. به ویژه، میخواهم حمایت شما را از اولویت های انکشافی افغانستان طبق سند ستراتیژی حکومت ما برای این کنفرانس جلب نمائیم و هدف آن رسیدن به خود اتکائی در زودترین فرصت ممکن می باشد. در این خصوص، مسائل حیاتی مانند اشتغال زائی، ایجاد زیرساخت ها و انکشاف ظرفیت های منابع بشری از طریق یک نظام نیرومند تعلیمی، تحکیم فعالیت های تشبثی در جامعه و سرمایه گذاری در سکتور های موثر به ویژه معادن، زراعت و انرژی از نیاز های مبرم افغانستان برای رسیدن به پایداری مالی و اقتصادی  می باشد.

میدانم خانمها و آقایان که موفقیت همکاری های انکشافی ما بستگی به توانائی متقابل در پاسخگوئی و بهبود شیوه های مصرفی دارد تا پول هایرا که مالیه دهنده های شما با مشکلات جمع آوری کردند به گونه موثر و شفاف به مصرف برسد. در جلسه فوق العاده مجلسین شورای ملی افغانستان که بتاریخ 21 جون 2012 دایر گردید، من تعهد سپردم که در دو سال باقی مانده دوره کاری من، مسائل مربوط به حکومت داری خوب، حساب دهی و موثریت کمک های بین المللی را جداً تعقیب نمایم.

بدون شک، این تلاشی نیست که ما بتوانیم به تنهائی و بدون تفاهم و همکاری کامل شما بر آن پیروز شویم. اما، از جانب خود باید بگویم که حکومت داری خوب بشمول تامین حاکمیت قانون و مبارزه با فساد از اولویت هایست که ما با جدیت و قاطعیت آنرا تعقیب خواهیم کرد. ما همچنان روند نهاد سازی و اصلاحات بشمول اصلاحات در پروسه های انتخاباتی را تسریع خواهیم بخشید تا بدین ترتیب انتخابات بعدی شفاف، با اعتبار و عاری از هرگونه مداخلات داخلی و خارجی باشد .

فساد اداری به ویژه پدیده ایست که موثریت، همبستگی و مشروعیت نهاد های ما را تضعیف کرده است. ما در برابر فساد در هرجائی که باشد با قاطعیت مبارزه خواهیم کرد و از همکاران بین المللی خود نیز عین درخواست را داریم. با هم یکجا، باید شیوه های را که باعث گسترش و تولید فساد گردیده و مشروعیت و موثریت نهاد های ملی را تضعیف میکند متوقف بسازیم. من از همکاران بین المللی خود نیز میخواهم تا آنچه را که نیاز است برای بهبود موثریت کمک ها، مصرف کمک های انکشافی از طریق نهاد های ملی و در ارتقای ظرفیت که لازمه های یک دولت مشروع و دارای حاکمیت می باشد، همکاری نمایند. در این زمینه، میخواهم از ابتکار که منتج به ایجاد "چهارچوب پاسخگوئی متقابل" در خصوص همکاری های ما در جریان دهه تحول میگردد، استقبال میکنیم.

خانمها و آقایان!

آینده افغانستان به عنوان یک کشور محاط به خشکه کاملاً بستگی به ثبات و رفا در منطقه دارد. در حالیکه مشارکت و همکاری های دوجانبه یا چند جانبه با جامعه جهانی برای آینده افغانستان مهم پنداشته میشود، این را نباید فراموش کرد که دیدگاه ما برای ثبات و رفای حقیقی در افغانستان تنها در یک منطقه باثبات و دارای همگرائی اقتصادی میتواند تحقق یابد.

با استفاده از این فرصت میخواهم از هند نیز بخاطر میزبانی ایشان اخیراً از کنفرانسی به هدف حمایت، تشویق و جلب بیشتر سرمایه گذاری در افغانستان ، تشکر کنم.

خرسند هستم که خدمت شما اعلام میدارم که ماه گذشته در کابل، کنفرانس موفقی را با حضور وزرای خارجه کشور های قلب آسیا تدویر کردیم و در آن پروسه استانبول به عنوان گام مهمی به سوی آینده مورد بحث قرار گرفت. من باور دارم که پروسه استانبول فرصت بی نظیری را برای تفاهم و گفتگو صادقانه میان افغانستان و همسایه های دور و نزدیک آن فراهم میکند و به این ترتیب سبب افزایش اعتماد و گسترش همکاری ها در سطح منطقوی میگردد. ما چشم به راه پیشرفت های مزید این پروسه بشمول تدویر کنفرانس بعدی در قزاقستان در سال آینده هستیم.

 عالی جنابان، خانمها و آقایان!

یکبار دیگر در توکیو امروز، من درمورد گسترده گی و اهمیت تعهدات که کشور های مختلف جهان برای حمایت از افغانستان اعلام میدارند، بخوبی میدانم، از موانع و مشکلاتی که شما برای تامین و تداوم این تعهدات دارید نیز آگاهی دارم.

مسئولیت و نگرانی مشترک در برابر امنیت منطقه و جهان در قلب همکاری ما نهفته است. اما مسئولیت تامین صلح و خود اتکائی  افغانستان وظیفه خود ما افغانها است. من برای شما اطمینان میدهم که ما به تحقق این تعهد پابند خواهیم بود.

جلالتمآب صدراعظم! یکبار دیگر از اینکه زمینه برای افغانستان را مساعد ساختید تا حمایت بین المللی و جاپان را که در ده سال گذشته نیز به خوبی با ما همکاری کرده است، جلب نمائیم. مجدداً از تمامی آنانیکه در ده سال گذشته به افغانستان کمک کرده اند تشکر میکنم و اطمینان میدهم که مردم افغانستان کمک و مساعدت های شما را همیشه به خاطر خواهند داشت و میدانند که تنها با حمایت و کمک شما بود که کشور شان به جای که امروز رسیده است، برسد. مطمین هستم که با حمایت متداوم شما میتوانیم آرزو های مردم افغانستان را تحقق بخشیم.

تشکر