متن کامل سخنرانی جلالتمآب محمداشرف غنی رئیس‌جمهوری اسلامی افغانستان در جریان ارسال نخستین محمولۀ صادراتی افغانستان از طریق بندر چابهار به هندوستان

متن کامل سخنرانی جلالتمآب محمداشرف غنی رئیس‌جمهوری اسلامی افغانستان در جریان ارسال نخستین محمولۀ صادراتی افغانستان از طریق بندر چابهار به هندوستان

بسم الله الرحمن الرحیم

نیمروزی­های عزیز، خواهران و برادران گرامی، تمام هموطنان محترم، مشاورین محترم، اعضای محترم کابینه، جناب لوی‌درستیز صاحب، اعضای پارلمان، اعضای شورای ولایتی، سفرای محترم ایران، هندوستان و ترکیه و تمام حاضرین مجلس، السلام و علیکم و رحمت‌الله برکاته!

وشھال ھستن کہ پہ یک دگہ تاریخين کارے آتگُن و آ هم چابهار بندر اِنت

امروز ما نه تنها یک پروژه را استقبال می­کنیم، یک تغییر دیدگاه و یک تغییر روایت را تمثیل می­کنیم و عملی می­سازیم. چند مثال این چیست؟ امروز صبح رئیس صاحب شورای ولایتی نیمروز، گفت که دیگر حرف از نیمروز محروم نمی­زنیم، حرف از نیمروز زَرخیز می­زنیم.

این نیمروز، نیمروز هجده سال پیش نیست، این نیمروز، نیمروز چهار سال پیش نیست و دلیل تغییرش این است که دیدگاه حکومتداری و نوع ارتباط سکتور خصوصی با دولت و نوع ارتباط دولت با همسایه های ما، شرکای اقتصادی منطقوی ما بهصورت بنیادی تغییر کرده و نتیجه اش را به‌صورت محسوس مردم شریف نیمروز، خواهران و برادران ما می­بینند.

نیمروز امروز از یک ولایت محروم به یک ولایت کلیدی و به یکی از مراکز ثُقل اقتصادی و فرهنگی افغانستان دوباره بدل می­شود، بیاد داشته باشید که اولین حامی شعر دری یعقوب لیث صفاری از سیستان بود و امروز احیای مجدد پوهنتون نیمروز را من به مردم نیمروز تبریک می­گویم.

دوم، راه ابریشم برای نسل‌های گذشته یک افسانه بود، یک وقت ما جزء یک تمدن بودیم، شهرهای ما مثل جواهر در یک گلوبند منطقوی باهم وصل بود، امروز شاهراه ابریشم ارتباط منطقوی افسانه نیست، یک حقیقت است، افغانستان کشور محاط به خشکه نیست، قلب آسیا است، به چهارراه آسیا بدل شده است.

بنابراین، خاصتاً از دولت­های محترم ایران و هندوستان، سفرای محترم شان تشریف دارند و از دولت محترم ترکیه که سفیر محترم شان تشریف دارد و راه لاجورد باهمکاری این‌ها ایجاد شد، ابراز تشکر می‌کنم.

سومین تغییر روایت در این‌است که امروز افغانستان از یک کشور واردکننده، در حال تغییر به یک کشور صادر کننده است و سکتور خصوصی افغانستان به جناب اجمل احمدی صاحب تبریک می­گویم که بار اول صادرات افغانستان از یک میلیارد دالر تجاوز می­کند.

و هدفی که احمدی صاحب برای یک‌سال آینده تعیین کرده، این‌است که در یک سال صادرات افغانستان انشاءالله و تعالی به دو میلیارد بدل خواهد شد و این شروع کار است، تغییر این بالای زندگی ما دوامدار و پایدار است، هرچیزی که از افغانستان صادر می­شود، صدها قریه افغانستان را، میلیون‌ها مردم ما را با جهان وصل می­کند، زبان وصل، زبان اقتصادی است، از این تغییر روایت ما باید استقبال کنیم و برای جهان و برای خود به یک نتیجه برسیم که افغانستان امروز، افغانستان دیروز نیست.

این ملکی که همیشه از فساد اداری از خشونت و از بی‌کفایتی­اش صحبت می­شد، امروز مرکز تحرک است و اگر مثال زنده می­خواهید، ببینید که در معیارهای بانک جهانی، اولین مقام را در اصلاحات و در بخش سکتور خصوصی افغانستان بدست آورده و این را به تمام همکارا تبریک می­گویم.

پیام دوم من به سکتور خصوصی ما است.

ډېره مننه جناب الکوزی صاحب. درې اصله دي، لمړی مشارکت. الاف صاحب، الکوزی صاحب، ټول محترم د خصوصي سکتور، بې د تاسې له مشارکت نه اقتصاد په پښو نه درېږي، نو د دې لپاره باید په واضح توګه پوه شو چې وده د اقتصاد د ټول ولس مشترک هدف او مشترک ارمان ده. پیسې غلا نه دي، سرمایه غلا نه ده، سرمایه د فکر، د عمل او خاصتاً د شفافیت له لارې نه راځي او دلته باید ذهنیت تغیر وکړي.

این مملکتی که یک نابغۀ اقتصادی خود را از مملکت به تبعید مجبور کرد، عبدالمجید خان زابلی امروز باید قهرمانان سکتور خصوصی خود را مثل قهرمانان سکتور امنیتی خود تجلیل کند.

همانطور که بالای جناب لوی صاحب و جناب ترین صاحب و تمام اراکین سکتور امنیتی خود افتخار می‌کنیم و می­خواهیم که در بخش اقتصادی مثال‌های واضح داشته باشیم و از این خاطر مدال عبدالمجید خان زابلی به زودترین فرصت ضرب می‌شود و به شخصیت‌های مبتکر سکتور خصوصی ما اهداء می‌شود.

دوم، همکاری است، سکتور خصوصی از همه بهتر می‌داند که نقص‌اش در کجاست و فایده‌اش در کجاست، افغان را در تجارت کسی بازی داده نمی‌تواند!

ما چهارهزارسال حداقل سابقۀ تجارت داریم، اما تجارت ما را یک مانع عمده‌اش دولت‌داری ناقص بوده، از این جهت همکاری و هماهنگی مطلق ضرورت است.

سکتور خصوصی و دولت باید به یک دیدگاه مشترک بیاییم تا نتیجۀ این، تحول جامعۀ ما باشد، امروز دیدید چند پروژه حیاتی را افتتاح کردیم و همۀ آن از منابع داخلی ما بود، مردم پرسان می‌کردند که منابع داخلی این از کجا آمد؟

 یک، عواید افغانستان را در چهارسال، ما نود فیصد زیادتر ساختیم، دوم در تدارکات ۱۸ میلیارد افغانی صرفه‌جویی شد، جناب یاری صاحب تهداب آن‌را مانده و جناب هوتکی صاحب و دیگر همکارها را تبریک می­گویم و سوم، بار اول بود که ۹۲ فیصد بودجۀ انکشافی افغانستان به مصرف رسید، هرکدام آن عامل تعهد است.

 در این‌جا فرق دولت، سکتور خصوصی و ملت نیست، همۀ ما یک راه داریم و یک هدف واضح و آن، خودکفایی است، هیچ کشوری دنیا از کمک خارجی غنی نشده، من را خوش‌بختانه خداوند(ج) یک نام خوب داده، بیایید که کشور را غنی بسازیم!

پیام سوم ام به مردم شریف نیمروز است، شاهد یک تحول بزرگ هستیم، د یو لوی بدلون شاهدان یوو، اما تنها شاهد نه یاست، تاسې برخه اخیستې ده او نیمروزیان څه خصوصیت لري؟ نن په فضل د خدای د ۳۴ ولایاتو د افغانستان په نیمروزکې ټول افغانان په ډېر خواږه توګه ژوند کوي، ټول ځان نیمروزیان بولي او زرنج چې اتلس کاله مخکې یې نفوس اته زره وو، نن څو سوو زرو نه ډېرتر دی، دا ښيي چې نیمروز د افغانستان د ملي وحدت ممثل دی.

امروز هرکسی که سرمایه دارد و ابتکار دارد، از نقاط مختلف افغانستان به نیمروز می­آید، دشت­های نمیروز پس به دوران رستم بر می­گردند، سبز می­شود و کندوی منطقه می­شوند.

دوم، سکتور خصوصی یک تقاضا داشته، په سر او سترګو باندې. نیمروز له هغو دوو ولایاتو څخه دی چې ټول د وچ بندر ترتیبات، ما وزارت مالیې ته امر کړی او دا به په ژر ترین فرصت باندې عملي کېږي، له سکنرو  او دې نه نیولې، ډاکټر صیب قیومي ترتیبات نیولي دي، نن سفر کې دی. دا به په ژر ترینه توګه اماده کېږي، اما غوښتنه مې بیا هم د نیمرزو له خصوصي سکتور نه دا ده چې تاسو هم راشئ، پانګه وکړئ.  هر شی خو په دولت نه کېږي، زه خو ۳۴ ولایاتو د افغانستان  ته مسوول یم. نیمرزو کې مې ډېره پانګونه کړی او نتایج به یې ګورئ او انشالله نیمروزیان به په دې نورو ولایاتو کې هم پانګونه کوي.

سوم، یکی از تقاضای مردم نیمروز و رنج شان این است که مردم، این‌ها را ولایت درجه سوم می­گویند.

من  برای‌تان گفته بودم که برای من هیچ ولایت افغانستان درجه سوم نیست، اما از خاطری که تقاضای تان عملی شود، بیگ صاحب برای‌تان هدایت است که ترتیبات ولایت نیمروز را به ولایت درجه دوم شروع کنید.

و در این بخش من خاصتاً می­خواهم که از خواهران نیمروزی ابراز امتنان کنم، در جلسه ای‌که از خاطر جرگه، برای اولین جرگه سرتاسری ملی زنان افغانستان، چند روز بعد در کابل دایر می­شود، سهم فعال‌تان، زبان رسای‌تان و نظریات بسیار مهم تان در قسمت صلح، هم برای بانوی اول کشور و هم برای من موجب افتخار بود. زنده باد زنان نیمرزو!

حالا وقت این رسیده و جناب والی صاحب تبریک می­گویم که یک طرح سرتاسری انکشاف نیمروز تهیه و عملی شود، عناصر‌اش موجود است، همۀ آن باید با یک طرح منسجم ییایند که ما بتوانیم همه را جمع کنیم.

 نکتۀ چهارم ام تشکری است. اول از همتای بسیار گرامی‌ام جلالت‌مآب روحانی صاحب و جلالت‌مآب مودی صاحب از صمیم قلب تشکری می­کنم که با یک دیدگاه مشترک در قسمت چابهار به نتیجه رسیدیم و زمینۀ این فراهم شد که به زودترین فرصت، بازهم از یک قرارداد، یک موافقه به عمل رفتیم. نکتۀ کلیدی در این، این بود که ۱۸سال پیش زمینۀ آن شروع شد که ایران در قسمت سرمایه‌گذاری بالای پُل ابریشم همراه ما کمک کرد و حکومت هندوستان دراین بخش، من خاصتاً می­خواهم از قربانی‌های انجینرهای هندوستانی و کارگران هندوستانی که سرک دلارام – زرنج را با نهایت دقت و قربانی زیاد انجام دادند از دولت هند و سفیر صاحب محترم تشکری کنم.

نکاتی را که جناب بهرامی صاحب گفتند، نکات کلیدی همکاری است، مناسبات دولت با دولت، منافع مشترک و استفاده از فرصت‌های مشترک است. به‌این اساس همکاری منطقوی نقشه‌ی را تغییر می‌دهد، افغانستان ۱۷سال قبل تا چهارسال پیش به حیث یک جزیره‌ی دیده می­شد که بدون ارتباط باشد. امروز موقعیت خود را قسمی‌که بارها خدمت تان ذکر کرده بودم، کلان‌ترین سرمایۀ ما، موقعیت ما است و موقعیت ما به‌یک فرصت بزرگ بدل می­شود و از همکاری­های ایران و هندوستان تشکر می­کنیم. همچنین از همکاری‌های ترکیه که در قسمت راه لاجورد همراه ما همکار شدند و من درعین حال می­خواهم از همکاری ایالت متحدۀ امریکا تشکر کنم که نظریات ما را در قسمت استثنا از تحریم پذیرفتند، چون این یک اصل ارتباط منطقوی و همکاری‌است و این موجب استقبال ما است.

درچهارچوب آخرین مذاکرات که همراه اتحادیۀ اروپا داشتیم، قدم‌های بزرگ انشاءالله تعالی برداشته می‌شود که اتحادیۀ اروپا، هم درقسمت محو فقر در افغانستان و ایجاد صلح و ثبات و هم درقسمت همکاری منطقوی و سرمایه‌گذاری بالای پروژه های برزگ اقتصادی منطقوی با ما کمک کند. از جناب والی صاحب نیمروز و تمام مردم نیمروز ابراز تشکر می­کنم که این مراسم را به بهترین شکل انجام دادید.

حرف‌های آخر ام در دو موضوع است: صلح و انتخابات. انتخابات فرمایش قانون اساسی است و خواست ملت افغانستان است. انتخابات ریاست‌جمهوری به‌ وقت و زمان انشاءالله تعالی انجام می­شود و هدایت من به تمام داویر دولتی این‌است که از هرگونه مداخلۀ ممکنه خود داری کنند.  نهادهای امنیتی و دفاعی ما حق مداخله در سیاست ندارد، باید با بی‌طرفی کامل امنیت انتخابات را بگیرند و ادارات ملکی ما زمینۀ فعالیت مساوی را به همه کسانی‌که اشتراک می­کنند و کاندیدان محترم فراهم بکنند که یک میدان صاف باشد.

آن‌را که حساب پاک است، از محتسب چه باک است! که د ولس په زور یې نشو ګټلای، هغه ګټل نه ارزي او انشا الله تعالی له ولس سره یوو. انتخابات یک فرصت برای گفتمان ملی ماست. انتخابات بهترین فرصت است که این ملت بزرگ بدون ترس، بدون سانسور که به فضل خداوند وجود ندارد، راه خود را به صورت اساسی تعیین کند تا ببینیم که به کدام طرف می‌رویم. امکان این‌که آرزوهای غازی  امیر امان‌الله خان و شهید داوود خان عملی شود، امروز در پیش چشم تان است. این ملت بلاخره می­تواند بگوید که هرنوع آمادگی دارد که فصل ناتمام امیر امان‌الله خان را انجام بدهد و یک افغانستان مرفه، باثبات و افغانستان مردم­سالار را که قانون اساسی در آن حاکم است، عملی کند.

سوله؛ د افغانستان د ټول ولس غوښتنه ده او سوله راتلونکې ده. دې کې زه اطمینان درکوم. هلته که دوه کاله مخکې مې درته ویلي وای چې سوله راتلونکی ده، خلکو به راباندې خندل، اما ومولیدل چې اوربند وشو، علمای کرام راغلل، فتوا یې راکړله. هیڅ نوع مذهبي دلیل نشته چې ووایو ولې جګړه دوام وکړي. دغه دي علمای کرام کېناستلي دي د متفقه فتوا له امله د افغانستان له علماوو څخه زه غواړم خاصتاً مننه وکړم، ځکه علما د افغانستان د قران کریم، سیرت نبوي او ۱۳۰۰ مشترک کار د علماو په اساس باندې، چې وې ویل سوله خېر او جنګ فساد ده؛ سوله ضروري ده او دا وطن د جرګو وطن دی، په جرګې کې هر شی حل کېدای شي، نو ځکه زه غواړم چې ټول ولس د افغانستان په مشورتي لویې جرګې کې برخه واخلي. د دې اصول به داسې مطرح کېږي چې نوي نسلونو او نوي اقشارو ته هم زمینه برابره شي. په دې مانا خصوصي سکتور د افغانستان به په مشورتي لویې جرګې کې ونډه ولري. مېرمنې د افغانستان، مهمه ده چې د ټولو ولایتونو د افغانستان نه په مشورتي لویې جرګې کې حاضرې وي.

ځوانان د افغانستان، علما او مشران، دا خو حتماً راځي، اما دا هم ضرور ده چې د شهیدانو د کورنیو، د معلولینو استازي او خاصتاً زموږ د امنیتي او دفاعي قواوو قهرمانو اتلانو ، متقاعدین او استازي راشي ووایي چې دا قربانۍ د څه لپاره شوي؟ ضرور ده چې د دې ملت ټولې څېرې، ټول روندونه یو ځای شي، دا مختلفې ویالې په یو لوی سمندر کې په یو مجهز  او یوالي کې فیصله وکړي چې چېرې ځو. د هغه په اساس باندې به دولت د افغانستان هغه اقدامات وکړي چې ولس یې ورنه غواړي. په ځینو برخو کې د ملت ناره دا وه چې لاړشه دا سم کړه، لاړشه دا سم کړه،و مو لیدم چې  دا وو، اما دلته موږ باید له ټول ولس نه واورو او په ګډه او په اتفاق انشاالله تعالی هغه افغانستان ایجاد کړو چې ممکنه ده.

من بازهم در آخر، مردم نیمروز، مردم افغانستان و همکاران بین­المللی ما را، خاصتاً ایران و هندوستان را تبریکی می­دهم و تشکر می­کنم. آغاز کار است! انجام کار نیست، مثلی‌که سفیر صاحب محترم هند گفتند با کوریدور هوایی یک ازدیاد قابل ملاحظه، چهل فیصد در صادرات ما شد، فعلا که راه چابهار باز شد، همکاران سکتور خصوصی! تقاضای ما این است که از دو میلیاردی که احمدی صاحب تعیین کرده انشاءالله تعالی شما آستین­ها را بر بزنید که از این زیاد تر بسازید.

تل دې وي افغانستان،

یشه سن افغانستان،

زنده باد افغانستان،

پاینده باد نیمروز،