د ملګرو ملتونو سازمان د عمومي مجمع په ۷۵یمه ناسته کې د جمهوررئيس محمد اشرف غني د وینا ترجمه

د ملګرو ملتونو سازمان د عمومي مجمع په ۷۵یمه ناسته کې د جمهوررئيس محمد   اشرف غني د وینا ترجمه

بنام خداوند بخشاینده و مهربان
جناب رئیس مجمع عمومی، خانم‌ها و آقایان؛
ما، کشورهای عضو سازمان ملل متحد، هفتاد و پنجمین اجلاس مجمع عمومی این سازمان را در امسال برگزار می‌کنیم که جهان در یک وضعیت بی‌پیشینه و خیم قرار دارد.
همه کشورهای حاضر در مجمع امروزی، در وضعیت مشابه قرار دارند؛ وضعیتی که فرق میان کشورهای پیشرفته و درحال توسعه را از بین برده است. آشفتگی حاضر، یک پدیده جهانی بوده و مقطعی که در آن قرار داریم را تعریف می‌کند. همه‌ی ما سنگینی بارِ این وضعیت آشفته را به صورت مشترک تحمل می‌کنیم، اما برخی کشورها در مقایسه با دیگران، بار سنگین‌تری بر دوش دارند. افغانستان یکی از همین کشورهای آشفته است.
ما کشور خود را از یک سو به‌مثابه محور فرصت‌های منطقه‌یی و از سوی دیگر، در کانون چالش‌های جهانی یافتیم.
افغانستان دقیقاً در قلب آسیا موقعیت دارد. منابع آبی و جنبه های مشترک فرهنگی و زبانی، نقاط وصل ما [در این قاره] هستند. نیازمندی آسیای جنوبی به منابع انرژی و موجودیت منابع وافر در آسیای میانه، افغانستان را به یک نقطه‌ی وصل حیاتی مبدل ساخته است. آسیا، بدون افغانستان، نمی‌تواند همگرایی را تجربه کند. از سوی دیگر، ما دقیقاً در مرکز ظرفیت‌های پنهان و کشف‌ناشده قرار داریم که می‌توانند رفاه و صلح را برای منطقه به ارمغان بیاورند.

له بل لوري دا په دې مانا ده چې موږ نن په دې بې نظمۍ کې قرار لرو او موږ ټول یې اغېزمن کړي یوو او تر ټولو بد ډول یې تجربه کوو. د دې باوجود پر دغې بې نظمي د بریالۍ غلبې په خاطر چې موږ ټول ورسره مخ یوو، افغانستان د یوه موډل په توګه منل کېدای شي. له همدې امله زموږ ټولو دنده ده چې په جمعي توګه پر دغې مشترکې بې نظمۍ بریالي شو.
موږ بایدلومړی د دغې بې نظمۍ محرکین او لاملونه وپېژنو. یادې بې نظمۍ له پنځو لاملونو سرچینه اخیستې چې افغانستان ورسره په یوه وخت کې مقابله کوي.
لومړی لامل؛ د کرونا وبا له خپرېدو سره زموږ زیانمنېدونکې برخې ټولو ته ښکاره شوې، تر هغې اندازې چې د نړیوالې ټولنې په توګه له هغو څخه د انکار توان نه لرو. موږ افغانان ډېرنېکمرغه وو چې د کرونا ویروس خپرېدو لومړۍ څپه مو د حکومت، سوداګرو ټولنې او خلکو تر منځ د نږدې همکارۍ او د ملګرو ملتونو بنسټونو د ډېرو لږو سرچینو په ترلاسه کولو سره مهار کړو. که څه هم دغې پراخې وبا په سیستمونو کې خلاوې رامنځته کړې چې باید رسېدګي ورته وشي.
هغه څه چې کرونا نن پر موږ راوستي، دویمې نړیوالې جګړې پر مخکېنیو نسلونو راوستي وو. دغو دواړو پدیدو هغه مهال او اوس د ډېرو خلکو ژوند واخیست. دغو دواړو پدیدو موږ لازیاتو پاملرنې او تدابیرو ته اړ کړو.
عامل دوم؛ علاوه بر آسیب‌پذیری‌هایی که با شیوع کرونا تشدید شده؛ انقلاب چهارم صنعتی به‌مثابه عامل نابرابری و بیکاری قد عَلَم کرده و جهان را با چالش مواجه ساخته است. ما در عصر دیجیتال قرار داریم که نحوه مصرف، کار و حکومتداری ما و سازگاری با آنان را به چالش کشیده است.
اکنون ما، در افغانستان، با آزمونی روبرو هستیم که چگونه با این تغییر و تحولات سازگار شویم، بنابراین، انقلاب دیجیتالی از یک سو می‌تواند به عنوان منشأ ایجاد فرصت‎های اقتصادی برای جمعیت بی‌نهایت جوان ما گردد، و از سوی دیگر به عنوان روشی برای تقویت سیستم‌های حکومتداری و حاکمیت قانون مورد استفاده قرار گیرد. ما به آینده دور می‌نگریم زیرا می‌دانیم که در صورت تکرار مودل‌های قرون نزدهم و بیستم در سده‌ی حاضر، این مودل‌ها مفهوم خود را از دست خواهند داد. این امر می‌تواند بخشی از تلاش های جهانی باشد تا از آن استفاده بهتر صورت گیرد. ما باید آینده نگر باشیم.
انقلاب صنعتی و شیوع کرونا، برنامه‌‎ریزی و اجرای پلان‌های مجمع کنونی را با چالش روبرو ساخته است. هرچند که رهبری مجمع عمومی سازمان ملل متحد توانسته است که با خلاقیت روند را به یک تجربه‌‌ی کاراتر، مؤثرتر، آسان‌تر و تا حد زیاد کم‌خطرتر دگرگون سازد. تمایل داریم به جلالت‌مآب وولکان بوزکر، نه‌تنها به خاطر برعهده گرفتن ریاست ۷۵مین اجلاس مجمع عمومی سازمان ملل متحد، بلکه به خاطر موفقیت ایشان در فائق آمدن بر چالش مشخص کنونی در میزبانی از رهبران جهان در جریان شیوع بیماری کرونا، تبریک بگویم.
درېیم لامل؛ تاوتریخوالي او جنګ هم بدل شوي. هغه بدلون چې موږ افغانان یې په واقعي معنی شاهدان وو او هم مو د هغه درد وزغامه. موږ د نړیوال تروریزم په پنځمه څپه کې ژوند کوو او مړه کېږو. په دغه څپه کې نړیوالې تروریستي شبکې له بین المللي جرمي او جنایت کاره شبکو سره نږدې اړیکې لري چې جګړه یې په عمومي ډول نامتعارفه او سوله یې پر یوې ننګونې بدله کړې ده.
د یوه دولت او ټولنې په توګه مو؛ د افغانستان اسلامي جمهوري دولت او طالبانو ډلې ترمنځ د مخامخ مذاکراتو د پیل په موخه د سخت تصمیم نیولو لپاره ژمنتیا، همدردي او لازمه مېړانه وښوده. البته چې دا به کافي نه وي. په افغانستان کې د تلپاتې سولې د ټینګښت په خاطر، موږ باید د تروریزم پر ريښو چې زموږ په سیمه کې د یوې بلا او افت په څېر غځېدلي، تمرکز وکړو او د نړیوال ګواښ او پدېدې په توګه چې ده، رسېدګي ورته وکړو.
د افغانستان د خلکو ستر او نه تشریح کېدونکی غم، په ځانګړې توګه افغان ماشومان او ښځې چې په تېرو څلوېښتو کلونو کې د ملکروملتونو منشور او “د امنیت د تامین او نړیوالې سولې” په برخو کې ناعملي شوې وعدې ټولو ته ور په زړه کوي.
عامل چهارم؛ تغییر اقلیم، شکل دیگر خشونت و رنج است که مردم ما را متأثر ساخته است. افغانستان هفدهمین کشور متأثر از تغییرات اقلیمی در سطح جهان می‎باشد.
دقیقاً یک ماه قبل، صدها افغان در نتیجه جاری شدن سیلاب‌های مدهش در ولایت پروان کشته یا زخمی شدند، خانه‌های خود را از دست دادند و دار و ندارشان نابود شد. دو سال قبل، یک خشک‌سالی شدید، ما را با کمبود گندم در سراسر کشور مواجه کرد و زندگی اکثریت مردم ما که با اتکا بر زراعت امرار معاش می‌کردند را، دگرگون ساخت.
خشک‌سالی و سیلاب به صورت فصلی در افغانستان رخ می‌دهد. ما نیازمند راهکارهای منطقه‌یی و الهام‌گرفته از مودل‌های بین‌المللی هستیم تا بتواینم به مشکل تغییر اقلیم رسیدگی کنیم.
تفاهم‌نامه‌هایی که اخیراً با کمپنی آسترالیایی فورتسکیو میتالز گروپ امضاء کردیم تا بتوانیم افغانستان را به یک کشور پیشگام در عرصه‌ی صنعت سبز و تولید انرژی تولید مبدل می‌سازد. ما در صدد آن هستیم که بیست هزار میگاوات انرژی را از منابع آبی تولید نموده و با استفاده از منابع منرالی به ارزش تخمینی یک تریلیون دالر، برای تولید فولاد و فرآورده‌های دیگر، بدون آسیب رساندن به محیط زیست استفاده کنیم.
بحث‌های ما با شرکت‌های دیگر برای تولید هفتادهزار میگاوات برق از انرژی باد و ۲۲۰ هزار میگاوات انرژی قابل‌تجدید از آفتاب ادامه دارد تا کشور خود را به محور انرژی قابل‌تجدید و صنعت سبز در منطقه مبدل سازیم.
د دغې بې نظمۍ پنځم لامل، له څلورو لومړنیو لاملونو څخه راپیدا شوی- چټکه وده او بېسارې نابرابري چې د دغې بې نظمۍ د دوام لامل به وګرځي؛ مګر دا چې هغو ته د رسېدګۍ اقدام وکړو. موږ په افغانستان کې د خپلو وګړو او ټولنې د ثبات په خاطر د یو ډول فرصتونو د ایجاد لپاره د انساني پانګې پر پراختیا او بشري امنیت ته پر خپله پاملرنه تمرکز کړی دی.
اوس لومړني لامل یانې د کرونا ویروس خپرېدو ته راګرځو. د کرونا کچه او د اغېزو اندازه د دې لامل شوه چې څلور نور لاملونه هم په پام کې ونیسو، ځکه د دغې ناروغۍ له خپرېدو سره یاد څلور لاملونه سخت شوي او وضعیت یې خراب کړی دی.
دغې پراخې وبا موږ ته اساسي درس راکړ: دا چې موږ نه شو کولای د دغو لاملونو پر وړاندې تر دې زیات غفلت وکړو او هغه هېر کړو. که اقدام ونه کړو، قېمت به یې بې باوري او ابهام وي.
هغه پوښتنه چې په اوسنۍ مجمع کې یې له ځانه پوښتو داده، په څه ډول راتلونکي کې به ژوند وکړو؟
حقیقت دا دی چې له حد زیاته بې باوري به د راتلونکي په اړه وړاندوینه ستونزمنه کړي، خو که ما دغې پوښتنې ته ځواب ورکولی، نو ساده ځواب مې ورکاوه.
ما باید به اساسات برگردیم. ما باید دوباره به ارزش‌های بنیادی سازمان ملل متحد و اسنادی که این ارزش‌ها را تسجیل می‌کنند – از جمله منشور سازمان ملل متحد و اعلامیه جهانی حقوق بشر – مراجعه کنیم و باید وعده‌هایی که بدان عمل نشده را عملی سازیم.
آینده باید این نقل قول اعلامیه جهانی حقوق بشر را اذعان کند: «ارج نهادن به حیثیت و کرامت ذاتی همه اعضای خانواده بشریت و حقوق برابر و سلب‌ناپذیر آنان، اساس آزادی، عدالت و صلح در جهان را تشکیل می‌دهد.»
ارزش‌های یادشده در سراسر جهان پذیرفته شده‌اند. اعلامیه جهانی حقوق بشر سازمان ملل متحد، امروز، یک گفتمان جهانی است که ارزش‌های آن، تقریباً، در تمامی قوانین اساسی دولت‌ها از زمان فروپاشی شوروی سابق تاکنون بازتاب یافته اند. اما این ارزش‌ها، هنوز در عمل پیاده نشده‌اند.
این‌ها نباید تنها به مثابه ارزش‌های والای آرمان‎گرایانه و آمال جامعه‎ بین‌المللی باقی بمانند، بلکه باید به عنوان اهداف دست‌یافتنی تلقی گردند. این‌ها مشکلات عاجل و واقعی هستند که در افغانستان، روزانه با آنان دست و پنجه نرم می‌کنیم.
برای برآورده ساختن وعده‌های یادشده؛ یعنی صلح، رفاه، عزت، عدالت و آزادی چه باید کرد؟
د ګډ راتلونکي ترسیمولو لپاره چې دغه ژمنې زموږ ټولو لپاره پوره کړای شي، په نړیوال کلي کې په ټولو کچو له هغې جملې د حکومتولۍ او اقتصاد په کچه منسجمو، همغږو او بېسارو اقداماتو، ته اړتیا ده.
موږ هغو چوکاټونو ته اړتیا لرو چې د بې نظمۍ دغو پنځو لاملونو په ځانګړي ډول تروریزم او د اقلیم تغییر ته د جمعي رسېدګۍ لپاره عملي حل لارې وړاندې کړي.
دا ایجابوي له هغې رهبري او لیدلوری چې له دویمې نړیوالې جګړې وروسته یې پر بې نظمۍ غلبه وکړه، کار واخلو.
د دغه ډول چوکاټونو په انتخابولو سره به موږ هماغو بنیادي اساساتو ته وروګرځو چې په پایله کې د بې نظمیو لاملونو ته د رسېدو په خاطر د ملګرو ملتونو سازمان،
ایجاد شو.
سازمان ملل متحدی که ما بدان نیاز داریم، یک سازمان دارای صلاحیت‌ها، ظرفیت‌ها، سرمایه‌ها، و تعهداتی است، تا بتواند اهداف و اصولی که در منشور آن گنجانیده شده را، برآورده کند.
مایل هستم تا آقای آنتونیو گوترش، سرمنشی سازمان ملل متحد را به خاطر پیشرفتی که در راستای تطبیق اجندای اصلاحی ایشان برای این سازمان صورت گرفته را، مورد ستایش قرار دهم. اما راه طولانی پیش رو داریم و این مسؤولیت مشترک همه ماست که با تلاش جمعی در راستای پیشبرد اهداف انکشافی پایدار و ارتقای صلح، رفاه و امنیت در سراسر جهان گام برداریم.
در افغانستان، ما با یک برنامه روشن در راستای پیشبرد و ارتقای ارزش‌های سازمان ملل متحد که در قانون اساسی ما تسجیل یافته، طی پنج سال آینده، حرکت کرده و برای آوردن رفاه، امنیت و صلح در کشورمان کار خواهیم کرد.
برنامه‌ای که روی دست داریم، بر ساختن بازارها به منظور انکشاف اقتصادی استوار خواهد بود که بتوانیم از یک مودل وابسته به کمک، به یک مودل تجارتی ارتقا کنیم و همچنین افزایش سرمایه و ظرفیت کار را در ساحات کلیدی که از لحاظ رقابتی برتری داریم، بالا ببریم.
هدف ما اتکا به خود است که با تغییر روابط با کمک کننده‌ها به سوی یک مشارکت متقابل پرمنفعت، گام برداریم.
در عین حال، ما بر تقویت ساختارهای حکومتداری و دولتی به منظور ایجاد یک محیط مساعد و مطلوب برای رشد، سرمایه‌گذاری خواهیم کرد. این امر به معنی ادامه مبارزه با فساد سیستماتیک، بهبود سیستم‌های مدیریت مالی عامه، و تقویت حکومتداری در سطح ولایتی و ولسوالی می‌باشد.
ما خلأها و نقاط ضعف خویش را که با شیوع کرونا آشکار شده را، از نزدیک تحت نظر داریم تا بتوانیم سیستم‌ها را برای درازمدت تقویت کنیم.
علی‌رغم این که ما با عوامل متعدد آشفتگی به صورت همزمان روبرو هستیم؛ صلح، همچنان، ضروری‌ترین و مهم‌ترین اولویت ماست.
د بشر حقونو اعلامیې څخه په الهام په افغانستان کې د سولې د ټینګښت لپاره زموږ اوسنۍ موخې داسې خلاصه کولای شو: موږ غواړو چې راتلونکي نسلونه د جنګ له افت څخه چې دوه ځله یې زموږ د عمر په اوږدو کې بشریت غم او نامنونکي صف ته یووړ، وژغورو؛ غواړو خپل قوتونه منسجم کړو؛ غواړو بین المللي امنیت او سوله خوندي او تداوم ور وبښو.
د سولې بهیر کې زموږ له ګډو ارزښتونو څخه په ملاتړ او دفاع کې د ملګرو ملتونو سازمان رول نهایت حیاتي دی؛ موږ له دغه سخت او ستونزمن بهیر څخه د ملګرو ملتونو سازمان د ملاتړ مننه کوو. همدارنګه له ملګرو ملتونو سازمان څخه د نړیوال اوربند د تامین لپاره د دوی د غوښتنې په خاطر منندوی یوو.
له هغه ځایه چې د افغانستان اسلامي جمهوریت او طالبانو ډلې مذاکره کوونکی ټیم په دوحه کې مذاکرات پیل کړي، په دې برخه کې د ملګرو ملتونو، زموږ د بین المللي همکارانو او متحدینو رول به ډېر ارزښتناک وي.
په دغو مذاکراتو کې د افغانستان د خلکو اړین او روښانه لومړیتوب، اوربند دی. تر بل هر څه د تاوتریخوالي سملاسي پایته رسېدل به موږ ته د بهیر د مخته وړلو فرصت راکړي.
غواړم له دې فرصت څخه په استفادې د اوسنۍ مجمع له هر یوه غړي وغواړو چې له موږ سره زموږ مطلوبې موخې ته په رسېدو کې چې همغه خپلواک، متحد، ولسواک او سوله ییز او داسې افغانستان دی چې د تېرو ۱۹ کالو د لاسته راوړنو په خوندي کولو او پراختیا قادر وي، مرسته وکړي. یو ولسواک او هوسا افغانستان ښایي مثال وي چې څنګه په جمعي اراده کولای شو پر اوسنیو ناخوالو او بې باورۍ چې اوسنۍ نړۍ موږ تعریفوي، بریالي شو.