د بشریت د ستر لارښود حضرت محمد (صلی الله علیه و سلم) د نېکمرغه میلاد د نمانځنې مراسمو ته د جمهوررئیس غني د وینا متن

د بشریت د ستر لارښود حضرت محمد (صلی الله علیه و سلم) د نېکمرغه میلاد د نمانځنې مراسمو ته د جمهوررئیس غني د وینا متن

ملي دفاع وزارت د غونډو تالار

بسم الله الرحمن الرحیم

درود بر محمد و آل محمد و اصحابه اجمعین

برادر گرامی جناب صالح صاحب، برادر گرامی جناب دانش صاحب، مسلمیار صاحب، جناب محب صاحب، جناب حلیمی صاحب، ټول مشران، علمای کرام، د امنیتي او دفاعي ځواکونو ډېر محترم او درانه استازي او اتلانو!

السلام علیکم و رحمت الله و برکاته

امروز یک روز خاص است، دو قوای عظیم افغانستان پهلو در پهلو همدیگر جشن میلاد نبی کریم ما را برگزار می کنند. نیروی مسلح افغانستان که هر روزه برای عزت، افتخار و حفظ نوامیس ملی و حاکمیت ملی ما قربانی میدهند و نیروی رهنمای ما و نیروی دعا ما. علمای کرام ما وارثین انبیا هستند. امروز عصاره نزدیک به ۱۴۰۰ سال فکر منسجم اسلامی در این تالار در پهلوی فرزندان صدیق این وطن باهم نشسته ایم. دواړو باندې مو ویاړم او له دې بهتره ورځ نه ده چې په دې تالار کې چې د افغانستان د خپلواکۍ او عظمت نمونه ده څنګ په څنګ کېنئ د افغانستان ولس ته دواړه اطمینان ورکوئ او د افغانستان دښمنانو ته وایئ چې دوی بې لارې دي.

از خاطری که قوای امنیتی و دفاعی ما پاسبان قانون اساسی افغانستان هستند، از این کرده قانون اسلامیتر در روی جهان وجود ندارد. ماده اول، دوم و سوم. ماهیت نظام اسلامی است و قوای امنیتی و دفاعی ما با عقاید اسلامی مجهز هستند. با علمای کرام ما همیشه رهنمای مردم بودند و امروز برای من و معاون صاحبان و تمام همکاران، جناب مسلمیار صاحب و همه وزرای محترم، همه همکاران عزیز، لوی سارنوال صاحب، وزیر صاحب مالیه، وزیر صاحب امور داخله، میاخیل صاحب، کارگر صاحب، جای افتخار است که زیاده از یکهزار مسجد شریف در حال اکمال است.

زه د خدای جل جلاله شکر ادا کوم چې په دې ورځ یې دا ویاړ راکړ چې د دې مجسدونو یا تکمیلول او د تکمیلولو پروسه کې دي د افغانستان ولس سره شریک شم. زه له عنعنوي وینا تېریږم بل رقم وینا درته کوم. 

مشکل اساسی ما از دیدگاه یک کسی که یکسال کامل سیرت نبوی خوانده و در چهل سال همیشه ابعاد مختلف شخصیت نبی کریم ما را مطالعه کرده، این است که ما از ریشه های عمیق فرهنگ، تمدن و دین خود متاسفانه بی خبر هستیم. دو انقطاع تاریخی برای ما فاجعه بود، اما پیش از آن نکته ای که قابل یاد آوری است، هیچ دینی یا تمدن دیگری تا قرن ۱۸ وجود ندارد که پیغمبر خود را یا فرهنگ خود را به اساس اسناد تاریخی با این دقت بشناسد که فرهنگ اسلامی خود را می شناسد.

دا بېسارې ده په نړۍ کې، موږ ته د حضرت محمد (ص) نه یواځې د ژوند فصلونه ، بلکې د ژوند کرښې په یاد دي.  و علمای کرام ما روزانه در هزارها مدرسه و در هزارها مجلس سرهرنکته ی این تمرکز می کنند و این خاطره را زنده نگهداشته اند. دو نکتۀ تقاطع تاریخی موجب ذهنیت دفاعی ما شد: اول حملۀ صلیبی و چنگیزخان. مخصوصاً در افغانستان که تمدن بلخ و هرات، کابل و حوزه جنوب و قندهار را از بین برد و جز از یک جرقه تیموری، ما را در تاریکی انداخت.  

دوم، استعمار اروپایی قرن ۱۹ بود، این دو موجب چه شد؟ این دو موجب این شد که ما به حیث مسلمان های دنیا به یک ذهنیت دفاعی برویم. از این ذهنیت دفاعی برامدن پس ضرورت دارد که ما پس پنج قرن اول اسلام را با دقت ببینیم و ابعاد او قرن ها و دستاورهایش را به صورت اساسی مورد غور قرار دهیم. در این بخش پنج بخش علوم اسلامی ما برای زندگی آینده ما اهیمت بسزا دارد.

لومړی علم د قران او تفسیر، قران شریف معجزه ده، دا قران شریف دی چې خلک یې مسلمان کړل، او د تفسیر علم له ابن تیمیه او ابن کثیر نه نیولی او خاصتا موږ ته د شاه ولی الله دهلوي او شاه عبدالعظیم او د ده کورنۍ چی اول تفسیر یې په دري او بیا په اردو جوړ کړ او بالآخره پښتو ته ورسېد، موږ ته زښته ډېر اساسي دی.

علم سیرت در قرآن شریف صدها بار پیغمبر گرامی ما به دو نام یاد شده، رسول و نبی، اما به نام محمد تنها چهاربار ذکر شده است، معنایش چیست؟ رسالت اش، نبوت اش وظیفه اصلی و تاریخی و جهانی اش بود. حضرت محمد صلی الله علیه وسلم رحمت للعالمین بود و در اینجا چهار نفر، ابن اسحق، ابن سعد، البلاذری و الطبری باید محور ما باشد. علم سیرت در سه قرن اول مطلق به یک جایگاه رسید تا قرن ۱۹ میلادی، ما پیغمبر کریم خود را با تمام ابعاد شخصیتی اش می شناختیم، دفاعی نبودیم. 

نولسمه پېړۍ کې چې نور ادیان زموږ په عزت لکه موږ غوندی د نورو ادیانو په عزت قایل نه وو، پرته ییوویلې او له بده مرغه یو قسمت مسلمانانو فکر وکړ چې هغه انتقادونه چې دوی یې لري، خدای ناکرده وارد دي، دوی بل جهت ته تلي دي. 

امروز دنیای اسلام و مخصوصاً افغانها، علمای داریم که دیگر درحالت دفاعی بوده نمی توانند. بېرته باید دې شخصیتو ته لاړ شو، علم د سیرت باید بېرته ژوندی شي او موږ ته رهنما اوسي.

در هر مرحله تاریخ اسلام نوشتن سیرت از سر، اما اساس را این چهار شخصیت تشکیل میدهد به طرف واضع باید پیش برویم. چهارم علم حدیث است، فرق سیرت و علم حدیث این است که در آن تصفیه آمد، منسجم شد و فراموش نکنیم که امام بخاری و امام مسلم از شخصیت های حوزۀ فرهنگی ما هستند. دلته یوه مجموعه ده و چهارم علم شریعت، فقه، در اینجا ضرورت است، چون مخصوصاً کسانی که امروز خود را حق تعبیر میدهند و حق فتوا میدهند باید بفهمند که علمای کرام ما مدارج را چه رقم ترتیب کردند و تفسیر کردند.

من از یک کتاب بسیار مهم که در شروع قرن گذشته در همین شهر کابل از طرف علمای ما تصنیف شد و اساس تمام امور شرعی ما را تشکیل میدهد، یعنی سراج الاحکام، نقل قول میکنم. 

در این چه میگوید؟ فقه ها رحمة الله تعالی بر هفت مرتبه، مرتبه اول طبقۀ علمای است که اجتهاد کردند. در شرع شریف، مانند امامان چهارگانه یعنی امام ابو حنیفه، امام شافعی، امام مالک و امام احمد حنبل، معلومدار باید امام جعفر صادق را ما زیاد کنیم. این ها اساس را گذاشتند. طبقۀ دوم کسانی است که اجتهاد کردند در مذهب، مانند امام ابو یوسف و امام محمد و دیگر اصحاب امام اعظم که توانایی دارند در آوردن احکام دین از دلایل شرع موافق اصولی که امام اعظم مقرر کرده. 

سوم طبقه کسانی است که اجتهاد کردند در مسایلی که از صاحب مذهب در آن تصریح نیامده باشد. مانند ابو جعفر طحاوی و ابوحسن کرخی و حلوانی وغیره زیرا ایشان قادر نیستند به چیزی از مخالفت به امام اعظم رحمة الله علیه نه در اصول و نه در فروع چیزی بگویند.    

مرتبه چهارم طبقه صاحبان تخریج است از علما ومتقلدین مانند ابوبکر احمد بن علی رازی و امثال آنها. این ها مسایل مبهم را تشریح می کردند.

بخش پنجم صاحبان ترجیح هستند، علمای متقلدینمانند ابوحسن قدوری رحمة الله علیه و صاحب هدایه و شیخ اسلام برهان الدین و غیره و اینها نقش عمده شان، برگزیدن روایت ها است.

مرتبه ششم طبقه علمای متقلدین است که قادر هستند بر جدا نمودن حکم اقوی، قوی و ضعیف و مرتبه هفتم که خود را گفتند، طبقۀ متقلدین است. در اینجا مسئله چیست؟ فکر می کنید که یک مسئله کهنه است؟ فرسوده است؟ لطفا کسی که ادعا دارد کتاب یکی از اعضای ستره محکمۀ امریکا را بخواند، عین ترتیب و طبقه بندی در تفسیر قوانین، قانون اساسی آنها، از این ها است. 

یعنې دلته خبره څه ده، هرڅوک تفسیر نه شي کولی، هر څوک زمونږ دین باندې احکام نه شي ورکولی، دلته ۱۴۰۰ کاله کار شوی.

کار ۱۴۰۰ سال را چند نفر که فکر می کنند که نو به دنیا آمده‌اند، دین مبین ما را تغییر داده نمی توانند. اساس من قرآن شریف است، سیرت نبوی ما است، احادیث شریف است، علم شریعت است و بالآخره فراموش نکنیم که بخش پنجم علوم اسلامی، علم تاریخ است. ابوریحان بیرونی، ابن خلدون، ابن سینا، مسعودی و در تمام اینها، علم تاریخ و علوم عصری ما گنجانیده شده، ما وقتی سر نجوم کار می کردیم که مردم در تاریکی بودند. از این جهت یکنقطه انقطاع دیگر هم نهایت ضرور است و این است که مدارس ما در قرن ۱۹  از ریشه تاریخی خود جدا شد.

تر ۱۸۵۷ کال کال پورې، ټول عمده مدارس په هندوستان کې په ښارونو کې وو، پس له دې نه چېاسلامي انقلاب په هغه کال کې او د هندوستان د ولس انقلاب وشو، انګریزانو مدرسه په مدرسه ووېستل، اوقاف یې ونیول او د دې نتیجه څه وه، نصاب ته یې تغیر ورکړ. البیروني له کوم نصاب نه وتلی، ابن سینا له کوم نصاب نه وتلی، ابن خلدون له کوم نصاب او مدرسی نه وتلی، د مدرسې او د مکتب تضاد، یو بې ځایه تضاد دی، نو ځکه ضرور دی چی مونږ په اساسي ټکي باندې لاړ شو چی دلته واقعا یو تمدن وو.

در شرایط فعلی، چون حلیمی صاحب و همه سخنوران ما تشریح دادند و مخصوصاً آواز یتیمان ما را بشنوند، وینه جایز نه ده دا عجبه ده څوک د فساد اتهام ږدي چې څلويښت قاچاقبرانو باندې پیسې اخلي چې خلاص یې کړي یو د دې قاچاقبرانو په نامه د طالب نه وو نیول شوی، څوک قاچاق د تولید د مواد مخدر او قاچاق د مواد مخدر مجبوریت ګڼي، پوهېږي چې شرعي نه ده، پوهېږي چې اجازه نه ده، نو دلته خبره په دې کې ده چې په اساسي توګه راشي.

څوک د حضرت محمد صلی الله علیه وسلم سیرت تهپه عزت قایلېږي. دو نکته کلیدی را ببینیم، صلح حدیبیه، آیا صلح حدیبیه فتح مبین بود یا نبود، ټولو مشکل نه درلوده، اکثریت د تابعینو، اکثریت د ټولونږدې ملګرو په شمول د حضرت عمر رضی الله تعالی عنه له فیصلې نه په اعتراض کې نه وو؟ اما د خدای جل شانه آیت او هدایت او وحې درسته وختله که نه؟  

چیزی که از راه صلح صورت گرفته میتواند، از راه جنگ صورت گرفته نمی تواند و دوم، روز فتح مکه ابوسفیان آواز داد که ای حضرت رسول الله، آیا برای قتل عام آمدی، چو یکی پیش از او آواز داده بود که امروز، روز قتل است و جواب پیغمبر کریم اسلام چه بود؟ گفت نه، من برای مرحمت آمده ام. امروز زیاده از یک میلیارد مسلمان از سیرت نبوی الهام گرفته اند، دا په وهلو، ټکولو او تهدید کولو نه دی راغلی. دا د بمونو په اچولو نه دی راغلی .آیا قتل یک انسان در دین مبین ما قتل تمام بشریت است یا نی؟ نو ضروره ده چې موږ اقدام وکړو. از آن جهت من یک قسمت اقدامات را هدایت میدهم:

اول. اکادمی علوم و پوهنتون ها برای ترجمه، تالیف و تدریس علوم اسلامی یک کمیته مشترک را ایجاد کنند همراه وزارت محترم حج و اوقاف، وزارت تحصیلات عالی و وزارت معارف، ضرور ده حلیمي صاحب او زهیر صاحب، حمیدي صاحب، محترمه صافۍ خور او نور چې موږ بېرته په اصلي متونو باندې پوه شو. دا څلورم، شپږم، اتم لاس متونو نه مو وباسئ، موږ باید بېرته اول درې سوه کاله د اسلام په اساسي توګه وپېژنو.

دوم، تنظیم اوقاف و زکات، برای رسیدگی به موضوعات اقتصادی علمای کرام و مساجد و درینجا جناب محب صاحب فرمانی که راجع به توزیع زمین برای شهدای قوای امنیتی و دفاعی و مهاجرین ترتیب شده، تعدیل شود و علمای کرام در آن شامل شود.

سوم، از جناب حمیدی صاحب تشکر می کنیم، له تاسو نه ډېره مننه کوم، تاسې او حلیمي صاحبباید لومړی تر درېیم صنفو منځ کې د جومات او مکاتبو منځ کې یوه مطلقه هماهنګي راولئ چې ټول پدې پوه شو چې واقعي اسلام باندې موږ څنګه ورسېږو او جوماتونه بیا د لوست او درک مراکز شي او پدې اساس باندې به موږ وکړای شو چېټولو جوماتونو سره انشاالله تعالی مرسته وکړو او خاصتاْ هر جومات او مدرسه په عصري تکنالوژي سمباله کړو.

څلورم، د مدارسو تقویه او د نصاب تغییر یک نکته دلچسپ است، در سال ۱۸۴۹ که انگلیس ها پنجاب را گرفتند، اندازه سواد در پنجاب از انگلیس ها کرده بالاتر بود از برکت مدارس ما، چون از زمان شیرشاه سوری دری زبان رسمی امپراطوری بود که تا دوران مغول و سیک ها و قسمت اول انگلیس ها دوام کرد، اما دلچسپ این بود که اکثریت شاگردهای مدارس هندو بودند که مرحله اول تدریس و مساحت و این ها را.

دلته نصاب باندې یو جدي کار په کار دی او حلیمي صاحب راتلونکي کال کې دوه نمونې مدرسې په افغانستان کې غواړم او دې برخه کې زه د افغانستان خصوصي سکتور باندې ناره کوم چې واقعاْ سمبالې شي چې پس له دې نه ضرورت د دې نه وي چې زموږ علمای کرام د اسنادو لپاره باندې لاړ شي.  دا مطلق زموږ د فکري استقلال لپاره ضرور ده. او زه غواړم مننه وکړم زموږ ډېرو ځوانانو نه چې حمد او نعت یې زده کړی. د دې لپاره زه غواړم تاسې وزارت د اطلاعاتو فرهنګ، پوهنې وزارت او د لوړو تحصیلاتو، یو قسمت جوایز هم حمد و نعت ته پریږدئ، هم تالیف او ترجمې ته، ځکه دا ضروره ده چې موږ ټول پوه شو.

کله چې پیدا کیږو، آیا اذان مو په غوږ کې نه کېږي، کله چې مړه کېړو بیا هم اذان ته ضرورت نه لرو؟ دلته پوه شئ که از گهواره تا مرگ، تمام ابعاد زندگی ما اسلامی است، ما بینظیر هستیم 99.9 فیصد و در اینجا ضرور است به فقه جعفری توجه اساسی صورت بگیرد. ارتباط امام ابوحنیفه با امام جعفر صادق نهایت نزدیک بود و یک سلسله عظیم فلسفی و حقوقی از ملاصدرا و میرداماد گرفته تا آیت الله سیستانی در عراق، آیت الله فیاض که افغان است، آیت الله محقق کابلی که مرحوم شدند، وجود دارد. جناب استاد دانش فتواهای آیت الله فیاض را ترجمه کردند، دانش وسیع دارند، ضرورت این است افغانستان که نمونه وفاق مذاهب حنفی و جعفری است، دوام داده شود.

میلاد النبی برای ما یک روز نیست چون الهام پیغمبر اسلام ۳۶۵ روز هر ساعت برماست یک نکته را کشورهای دیگر درک کنند، جایگاه پیغمبر اسلام در قلب هر مسلمان و خاصتاً در قلب هر افغان چیزی است که بحث منفی را تحمل نمی کند. دا ټول د افغانستان تاریخ وګورئ د زر کلونو نه تر یو نیم زر کلونو پورې چې اسناد پراته دي، نږدې یو زرو څلورسوو کالو ته یوه منفي کلمه به د حضرت محمد صلی الله علیه وسلم په اړه پیدا نه کړئ، و این درتمام جهان اسلام است و فرق این را دنیای خارجی درک نمی کند. تمدن ما اسلامی است، دولتداری ما اسلامی است و ابعاد زندگی ما اسلامی است، چون دین و دولت باهم از روز اول پیدا شده اند. قانون اساسی مدینه را بخوانید، به این سرعتی که دین مبین اسلام از وحی به یک قدرت دنیایی بدل شد، کوچکترین فاصله است در تاریخ ادیان، ادیان دیگر را صدهاسال گرفت. از این جهت نوع تفکیک که اینها می کنند عادلانه نیست.

نکته  را که این قرن ثابت ساخته این است که بین پیشرفت مادی و ادیان، هیچ نوعه ارتباطی نیست، هر دین ظرفیت واضح را دارد. وقتی که ما در اوج تمدن بودیم، دیگران در تاریکی بودند. نکته دیگر هم باید واضح باشد، هیچ نوعه ارتباطی بین دین مبین اسلام و اعمال تروریستی نیست. این پنجمین موج تروریزم بین المللی است، تمامش شروع از دیگر جاها شده است، اول انسان چی ځان یې وواژه په سریلانکا کې ؤ، بودیزم . دلته ضرورت دی چې یو اساسي ټکي ته راشو هغه دا دی چې د اسلام د پیغمبر ژوند، سیرت، حدیث او خاصتا قرآنکریم تر ابده پایدار دي.

هیڅ وخت مونږ دې ته ډېرتر ضرورت نه دی درلودلی چې نن یې ورته لرو، او یو دلیل یې دا دی هغو خلکو چې دعوه یې کوله چې شل کاله پر دین باندې درېدلي، نن وايي نه، د امریکایانو پیمان او هغه همچې مفاهمه ده، دوی ته د قرآنکریم له احکامو اوشریعت نه مهمتره ده، دا ګز او دا میدان راشئ زموږ علمای کرامو سره وغږېږئ.  او زموږ علمای کرام لکه چې نن د خپلو امنیتي او دفاعي قواو څنګ ناستدي، هلته دخپلو خویندو او وروڼو څنګ کې کیناستلي دي. افغانستان او افغانان څوک تقسیمولای نشي. هرکسی که کوشش می کند که این ملت عظیم را که مثل یک باغ واری تنوع دارد تقسیم کند، ناکام می شود.

نو طالبان دې  د دې ماشوم  آواز واوري تر څه وخته؟ زه جومات جوړوم دوی یې ورانوي، په څه اصولو باندې؟ او یو قیران یې د پردیو پیسې نه ديدا سوچه د افغانانو پیسې دي، موږ سپیناوی کوو په روښانه توګه چې جوماتونو پسې وګرځو، مدارسو پسې وګرځو، علمای کرامو پسې وګرځو. ضرور ده چې پدې ورځ کې پدې جملې سره یې ختم کړو، ما تکرار می نماییم که ما ملت مسلمان و نظام اسلامی داریم و اسلام را اساس و حل هرنوعه معضله و مسئله میدانیم. اسلام هویت ما است، هیچ کس از ما این هویت را اختطاف کرده نمی تواند.

 زنده باد اسلام

ژوندی دې وي افغانستان

زنده باد افغانستان

یشه سن افغانستان

و پاینده باد قوای امنیتی و دفاعی ما